Hilâf-ı re’yüm ile ey felek medâr etdün

İbn Selâm, Leylâ'yı istemiştir ve ailesi bu evliliğe razıdır. Leylâ ise içinden İbn Selâm'a sitem eder, "Kurtar beni anamdan babamdan" diye düşünür; ama derdini kimseye açamaz. Feleğe yönelttiği bu gazelde, isteğine aykırı dönen talihinden yakınır.

1. Ey felek, isteğime aykırı döndün; ben gül isterken beni dikene tutsak ettin.

2. Ömür boyunca bir kez bile isteğimce dönmedin; döne döne bana zulmetmeyi âdet edindin.

3. Beni hor görmekteki amacın ne, bilmiyorum; dünyanın aziziyken beni hor ve hakir ettin.

4. Önceleri bir sevinç göreceğimi umuyordum; şimdi sıkıntımın binasını sağlamlaştırdın.

5. Eziyet eliyle sabır perdemi yırtıp gizli derdimi halka açık ettin.

6. Vefa uğruna can vermem için bana fırsat vermedin; beni bu ahdin vefasında mahcup ettin.

7. Sanki bana başka birini sevgili yapıyorsun; benimle dost olanı da başkasıyla dost ettin.

8. Fuzûlî, felek meğer senin hâlini anladı ki bu dünyanın varını sana değersiz kıldı.

Bu gazel, Fuzûlî'nin Leylâ vü Mecnûn mesnevîsinde Leylâ'nın dilinden söylenir ve 18. Bölüm: İbn Selâm’ın Umudu bölümünde yer alır (beyit 1750–1757). Mesnevînin tamamı için: Leylâ vü Mecnûn. Günümüz Türkçesi: leylailemecnun.net.