Rubai 30: Ayağının altındaki toprak
Ömer Hayyam · Çeviri: leylailemecnun.net
Her cahilin ayağı altındaki toprak,
Bir güzelin avucu, bir sevgilinin yüzüdür.
Her sarayın burcundaki her kerpiç,
Bir vezirin parmağı ya da bir sultanın başıdır.
Şiir hakkında
Topraktan gelen her şey yine toprağa döner: Bugün bir cahilin çiğnediği toprak, dün bir güzelin yüzüydü; sarayın en yüksek yerindeki kerpiç ise bir sultanın başından yoğrulmuştur. Ölüm karşısında güzel ile çirkin, vezir ile sıradan insan arasındaki bütün farklar ortadan kalkar.
Furûgî ve Ganî baskısında 30. rubai. Türkçesi ve okunuşu: leylailemecnun.net (Farsçadan). Öteki rubailer için: Ömer Hayyam Rubaileri.
Özgün metin
خاکی که بزیر پای هر نادانی است
کفّ صنمی و چهرهٔ جانانی است
هر خشت که بر کنگرهٔ ایوانی است
انگشت وزیر یا سَرِ سلطانی است
Okunuşu
Hâkî ki be-zîr-i pây-ı her nâdânî'st
Keff-i sanemî u çehre-i cânânî'st
Her hişt ki ber kungure-i eyvânî'st
Engüşt-i vezîr yâ ser-i sultânî'st
Sözlük
- nâdân
- cahil
- sanem
- put; (mecazen) güzel sevgili
- cânân
- sevgili
- kungure
- burç, mazgal
- eyvân
- saray, yüksek salon
- engüşt
- parmak
