Sordum sarı çiçeğe

Yunus Emre'ye mal edilen en sevilen şiirlerden biri. Bir derviş ile sarı bir çiçek arasında geçen soru cevap biçimindeki bu şiirde çiçek, sorulara bir bilge gibi cevap verir. Doğadaki her varlığın Allah'ı tanıdığı ve O'nu andığı düşüncesi, tasavvufun temel inançlarındandır. Çiçeğin sarı benzi bir âşığın solgunluğu, eğik boynu ise Hakk'a dönük bir kalbin alçak gönüllülüğüdür.

Çiçeğin sarılığı: Derviş, çiçeğe benzinin neden sarı olduğunu sorar. Çiçek, ahının dağları erittiğini söyler; sarılık, aşk ateşinin izidir.

Ölüm ve kış: Derviş ölümü sorunca çiçek "Ölümsüz yer var mı?" diye karşılık verir; kışın toprak olduklarını söyler. Her canlı gibi çiçek de ölümü ve toprağa dönmeyi kabullenmiştir.

Cennet ve cehennem: Çiçek, cehennemin inkâr edenlerin yeri olduğunu, cennetin ise insanın asıl yurdu, "Âdem şehri" olduğunu söyler. Gülün Hz. Muhammed'in terinden yaratıldığı inancı da şiirde yer alır.

Gerçek insan: "Âdem binde biridir" cevabı, gerçek anlamda insan olmanın az kişiye nasip olduğunu anlatır. Kırklar, halkın arasında gizli yaşadığına inanılan ermişlerdir.

Eğik boyun: Derviş, boynunun neden eğri olduğunu sorar. Çiçek, kalbinin Hakk'a doğru olduğunu söyler; görünüşteki eğrilik, içteki doğruluğun işaretidir.

Son beyit: Derviş son olarak Yunus'u sorar; çiçek onun kırkların dostu olduğunu söyler. Şair kendi adını çiçeğin ağzından anarak şiiri tamamlar.