Yâr rahm etdi meğer nâle vü efgânumuza
Fuzûlî · Leylâ vü Mecnûn
Yâr rahm etdi meğer nâle vü efgânumuza
Ki kadem basdı bugün külbe-i ahzânumuza
Eşk bârânı meğer kıldı meded kim nâgeh
Bitdi bu şâh-ı gül-i tâze gülistânumuza
Bize âh ateşinün yanduğı andan bilinür
Ki çerâğ eyledi rûşen şeb-i hicrânumuza
Bu visâle yuhu ahvâli demek mümkin idi
Eğer olsaydı yuhu dîde-i giryânumuza
Bir hayâl ola meğer gördüğümüz yohsa nigâr
Mutlakâ hâtıra gelmez ki gele yanumuza
Yâr mihmânumuz oldı gelün ey cân ü gönül
Kılalum sarf nemüz var ise mihmânumuza
Dilberün câna imiş kasdı Fuzûlî gel ki
Cân verüp dilbere minnet koyalum cânumuza
Şiirin açıklaması
Mecnûn, zincire vurulmuş bir dilenci kılığında Leylâ'nın obasına getirilir. Leylâ çadırından çıkıp onu görür, sevgilisini misafir etmenin sevinciyle bu gazeli o anda söyler. Uzun ayrılık bölümlerinin ortasında, kısa bir kavuşmanın sevincini taşıyan ender şiirlerden biridir.
1. Sevgili meğer inleyişimize, feryadımıza acıdı ki bugün hüzün kulübemize ayak bastı.
2. Gözyaşı yağmuru meğer yardım etti de gül bahçemizde birden bu taze gül dalı bitti.
3. Ah ateşimizin yandığı bundan belli ki ayrılık gecemize bir kandil yaktı.
4. Gözümüze uyku girseydi bu kavuşmanın bir rüya olduğunu söylemek mümkün olurdu.
5. Gördüğümüz belki bir hayaldir; yoksa sevgilinin yanımıza gelmesi asla akla gelmez.
6. Sevgili misafirimiz oldu; gelin ey can ve gönül, neyimiz varsa misafirimiz için harcayalım.
7. Fuzûlî, dilberin istediği meğer canmış; gel, canı dilbere verelim de canımıza bir iyilik etmiş olalım.
Bu gazel, Fuzûlî'nin Leylâ vü Mecnûn mesnevîsinde Leylâ'nın dilinden söylenir ve 17. Bölüm: Zincirli Mecnûn bölümünde yer alır (beyit 1641–1647). Mesnevînin tamamı için: Leylâ vü Mecnûn. Günümüz Türkçesi: leylailemecnun.net.
Sözlük
- nâle vü efgân
- inilti ve feryat
- kadem
- ayak
- külbe-i ahzân
- hüzün kulübesi
- eşk bârânı
- gözyaşı yağmuru
- şâh
- dal
- çerâğ
- kandil
- şeb-i hicrân
- ayrılık gecesi
- yuhu
- uyku
- nigâr
- sevgili
- mihmân
- misafir
- kasd
- niyet, istek
- minnet koymak
- iyilik edip minnettar bırakmak