Name Geldi Vatanımdan
Anonim · Halk Edebiyatı Antolojisi (İstanbul, 1938), "Âşık Garip" başlığı altında; metin: Vikikaynak
Name geldi vatanımdan
Vakti varayım gideyim
Kanlı yaşlar gözlerimden
Aktı varayım gideyim
Ol mürüvvet kerem kânı
Kuluna çoktur ihsanı
Gurbet elin kahrı beni
Yaktı varayım gideyim
ÂŞIK GARİP bilir kendin
Yiğit olan döker kanın
Felek boynuma kemendin
Taktı varayım gideyim
Şiirin açıklaması
"Name Geldi Vatanımdan", 1938 tarihli Halk Edebiyatı Antolojisi'nde Âşık Garip'e ait olarak yer alan, "varayım gideyim" ayaklı kısa bir koşmadır. Âşık Garip, sevdiği Şah Senem'e kavuşmak için gurbete çıkan halk hikâyesi kahramanıdır; hikâyenin özeti için Âşık Garip hikâyesi yazımıza bakabilirsiniz.
Mektup: Şiir, memleketten bir mektup gelmesiyle açılır. Âşık artık gitme vaktinin geldiğini söyler; gözlerinden kanlı yaşlar akmaktadır.
Gurbetin kahrı: İkinci dörtlükte iyilik ve cömertlik kaynağı olarak andığı birinin ihsanının çok olduğunu kabul eder, ama gurbetin kahrı onu yakmıştır.
Kader: Son dörtlükte Âşık Garip kendi adıyla konuşur: Yiğit olan kendi kanını döker; felek onun boynuna kemendini takmıştır. Âşık bu yüzden yola düşmek zorundadır.
Hikâyede Garip'in dönüşü, sevgilisinin başkasıyla evlendirilmek üzere olduğu haberinin ardından gelir. Aynı hikâyeye bağlı bir başka koşma: Gurbet Elde Baş Yastığa Gelende.
Sözlük
- name
- mektup
- vakti
- vaktidir, zamanı geldi
- mürüvvet
- iyilik, cömertlik
- kerem kânı
- cömertlik kaynağı
- ihsan
- bağış, iyilik
- kahır
- derin üzüntü, acı
- felek
- kader, talih
- kemend
- kement, ilmekli ip
Düşüncenizi yazın