Dost bî-pervâ felek bî-rahm ü devrân bî-sükûn

Fuzûlî'nin şikâyet şiirlerinin en güçlülerinden biridir. Her dizede iki ya da üç kısa yargı yan yana dizilir; sevgili, felek, zaman ve talih hep birlikte âşığın aleyhine döner. Şiir, ses ve ahengiyle de dikkat çeker: "Dert çok, hem-dert yok, düşman kavî, tâli' zebûn" dizesi Türk şiirinin en bilinen dizelerindendir.

1. Sevgili umursamaz, felek merhametsiz, zaman durmadan dönüyor; dert çok, dert ortağı yok, düşman güçlü, talih zayıf.

2. Umut gölgesi kaybolmuş, arzu güneşi kızgın; düşkünlüğün rütbesi yüksek, tedbirin basamağı alçak.

3. Akıl korkak, kınama sesi her yerden yükseliyor; talih az şefkatli, aşk belâsı günden güne artıyor.

4. Ben gurbetteyim, kavuşma ülkesinin yolu ise karışıklık ve hile dolu; ben saf bir adamım, dünya ise türlü büyülerle süslü.

5. Her selvi boylu güzelin salınışı bir belâ tufanı; her hilâl kaşlının kaşı delilik dersinin ilk satırı.

6–9. Bilginin ağırbaşlılığı rüzgârdaki lâle yaprağı gibi kararsız, talihin etkisi sudaki selvi yansıması gibi tersine dönük. Amaca giden yol sınavlarla, maksada giden yol felaketlerle dolu; arzulanan güzel perde arkasında, işret kadehi boş. Ah, ne yapacağımı bilmiyorum; bana yol gösterecek bir dost da yok.

10. Fuzûlî'nin sararmış yüzünü kanlı gözyaşları kaplamış; bak, mavi gök onun başından ne renkler geçirmiş!