İçeriğe geç
22 Kasım 2026, Pazar Günün dizesi: “Kalk, gelip geçici dünyanın tasasını yeme;”

Garbi Yeli

Karacaoğlan · Karacaoğlan, "Garbi Yeli Garbi Yeli"; metin: Vikikaynak (Karacaoğlan türküleri, 2. türkü); birinci dörtlükteki "garbî yer" yazım hatası "garbî yeli" olarak düzeltilmiştir

Garbî yeli garbî yeli
Ne esersin deli deli
Behçemde açılan gülü
Sen soldurdun garbî yeli

Garbî yeli yeğin eser
Deli poyraz sana küser
Ak yâr duyar bana küser
Sen barıştır garbî yeli

Ak elinde sarı akik
Yüzün yıkık boynun bükük
Ak yâr dargın deye duyduk
Sen barıştır garbî yeli

Garbî yeli serin değer
Akça deniz dalga döğer
Karacaoğlan yârin anar
Sen estikçe garbî yeli

Şiirin açıklaması

"Garbi Yeli", Karacaoğlan'ın rüzgâra seslenerek yazdığı, sekizli hece ölçüsüyle söylenmiş bir türküsüdür. Garbî yeli, batıdan esen rüzgârdır; şair bu rüzgârı hem sitem ettiği hem de yardım istediği bir dost gibi karşısına alır.

İlk dörtlükte rüzgâr "deli deli" eserek bahçede açan gülü soldurmuştur; gül, halk şiirinde çoğu zaman sevgiliyi ya da sevdayı simgeler. Sonraki dörtlüklerde sevgilinin şaire küstüğü anlaşılır: Elinde sarı akik, yüzü asık, boynu bükük bir "ak yâr" vardır. Şair her dörtlüğü "Sen barıştır garbî yeli" nakaratıyla bağlayarak rüzgârdan aracılık etmesini ister.

Son dörtlükte rüzgâr serin serin eser, deniz dalga döğer; Karacaoğlan da rüzgâr her estiğinde sevgilisini anar. Doğa ile aşkı iç içe anlatması, koşma ve türkü geleneğinin en sevilen özelliklerindendir.

Sözlük

garbî
batı; batıdan esen rüzgâr
behçe
bahçe (ağız)
yeğin
sert, şiddetli
poyraz
kuzeydoğudan esen soğuk rüzgâr
ak yâr
güzel, ak tenli sevgili
akik
kırmızı, sarı ya da beyaz renkli değerli bir süs taşı
yüzü yıkık
yüzü asık, üzgün
deye
diye
döğmek
dövmek, çarpmak

Karacaoğlan · diğer şiirleri

Tüm şiirleri

Aynı duyguda başka şairlerden

Hasret şiirleri

Düşüncenizi yazın

E-posta adresiniz yayımlanmaz.