Öğle
Ahmet Haşim · Ahmet Haşim, "Öğle", ilk yayım: Servet-i Fünûn, nr. 1054, 4 Ağustos 1911, s. 319; metin: Vikikaynak
Yeşil sularda büyük inciden çiçekler açar,
Gümüş böcekler okur âba bir neşîde-i hâb.
Durur sevâhilin üstünde, bî-heves, bî-tâb,
Güneş ziyâsını içmiş benât-ı hâb u serâb.
Şiirin açıklaması
"Öğle", Ahmet Haşim'in ilk kez 4 Ağustos 1911'de Servet-i Fünûn dergisinde yayımlanan dört dizelik şiiridir. Haşim'in akşam, alacakaranlık ve gece gibi günün vakitlerine bağlı şiirleri arasında bu kez öğlenin ağır ve uykulu sıcağı anlatılır.
Anlamı: Yeşil sularda büyük incilerden çiçekler açar; bunlar suyun yüzündeki ışık parıltılarıdır. Gümüş böcekler suya bir uyku şarkısı okur. Kıyılarda isteksiz ve bitkin, güneşin ışığını içmiş "uyku ve serap kızları" durur.
Şiirde bir olay yoktur; Haşim yalnızca bir an'ın atmosferini, renk ve ışık lekeleriyle kurar. Öğle sıcağının yarattığı uyuşukluk, "uyku" ve "serap" kelimeleriyle hem gerçek hem hayal olan bir manzaraya dönüşür. Sembolist şiirin anlatmaktan çok sezdirme ilkesinin yoğun bir örneğidir; bu konuda Türk Şiirinde Sembolizm yazımıza bakabilirsiniz.
Sözlük
- âb
- su
- neşîde
- şarkı, ezgi
- hâb
- uyku
- neşîde-i hâb
- uyku şarkısı
- sevâhil
- sahiller, kıyılar
- bî-heves
- isteksiz
- bî-tâb
- takatsiz, bitkin
- ziyâ
- ışık
- benât
- kızlar
- serâb
- serap, ılgım
- benât-ı hâb u serâb
- uyku ve serap kızları
Düşüncenizi yazın