Elhân-ı Hazân
Cenab Şahabeddin · Cenab Şahabeddin, "Elhân-ı Hazân", Mekteb dergisi, sayı 62; metin: Vikikaynak
Hâl-i bîreng-i ihtizârında
Sonbaharın bu solgun elvâhı
Ra’şedâr etti kalb-i eşbâhı
Kuru yaprakların kenârında!
Ey tuyûrun sehâb-ı seyyâhı,
Bâd-ı zârın cenâh-ı zârında
Sen uçarken bütün civârında
Soluyor kâinâtın ervâhı.
Bu zaman hissi iştihâd eyler
Her gönül kendi gizli derdinde;
Gel… gel ey yâr-ı dem’a-rîz-i keder,
Ey gül-i nevbahârî-i emelim,
Sonbaharın zılâl-i zerdinde
Gelecek nevbahârı bekleyelim.
Şiirin açıklaması
"Elhân-ı Hazân", "Sonbahar Nağmeleri" anlamına gelir; Cenab Şahabeddin'in sitemizdeki "Elhân-ı Şitâ" (Kış Nağmeleri) şiiriyle aynı adlandırma geleneğinden gelen bir sonedir.
İlk dörtlükte sonbahar, renksizleşmiş, can çekişen bir tablo gibi çizilir; kuru yaprakların kenarında bütün varlıkların yüreği titrer. İkinci dörtlükte şair, inleyen rüzgârın kanadında uçan göçmen kuşlara seslenir: Onlar geçerken bütün evrenin ruhu sanki solar.
Son iki üçlükte hüzün kişiselleşir: Bu mevsimde herkes kendi gizli derdine gömülür. Şair, kederli ve gözyaşlı sevgilisini, "ilkbahar gülüm" diye seslendiği emelini yanına çağırır ve sonbaharın sarı gölgeleri altında birlikte gelecek baharı beklemeyi önerir. Böylece şiir, hüzünlü bir doğa tasvirinden umutlu bir bekleyişe döner. Metin Mekteb dergisinin 62. sayısındaki baskıya dayanır.
Sözlük
- elhân
- nağmeler, ezgiler
- hazân
- sonbahar
- bîreng
- renksiz
- ihtizâr
- can çekişme
- elvâh
- levhalar, tablolar
- ra'şedâr
- titrek
- eşbâh
- şekiller, varlıklar
- tuyûr
- kuşlar
- sehâb
- bulut
- seyyâh
- gezgin
- bâd
- rüzgâr
- zâr
- inleyen
- cenâh
- kanat
- civâr
- çevre
- ervâh
- ruhlar
- dem'a-rîz
- gözyaşı döken
- keder
- dert, hüzün
- nevbahâr
- ilkbahar
- emel
- arzu, istek
- zılâl
- gölgeler
- zerd
- sarı
Düşüncenizi yazın