Dest-i Yâr
Cenab Şahabeddin · Cenab Şahabeddin, "Dest-i Yâr", Servet-i Fünûn dergisi, sayı 278; metin: Vikikaynak
Cebhe-i pür zılalim üstünde
Titreyince senin elin ey yâr,
Âsümân-ı hayâlim üstünde
Açılır bir şükûfe-i nevvâr!
Kalbimin üstüne tebessümle
Elini va’z edince sen câna,
Makber-i rûhuma terahhümle
Bir kebûter gelir konar gûyâ!
Neler eyler bana, neler ihsâs
O küçük dest-i hârikulâde
Ki tutar da zaman zaman öperim!
Destine leblerim edince temâs
Sanırım, tâ semâya gitmiş de
Leb-i dürrî-i mâhı bûs ederim!
Şiirin açıklaması
"Dest-i Yâr", yani "Sevgilinin Eli", Cenab Şahabeddin'in aşkı tek bir küçük harekete, sevgilinin elinin dokunuşuna yoğunlaştırdığı bir sonedir. İlk dörtlükte sevgilinin eli şairin kaygı gölgeleriyle dolu alnında titreyince, hayalinin göğünde parlak bir çiçek açar.
İkinci dörtlükte el bu kez kalbin üstüne konur; şair, ruhunu bir mezara, bu eli de acıyarak o mezarın üstüne konan bir güvercine benzetir. Son iki üçlükte şair, zaman zaman tutup öptüğü bu "küçük ve olağanüstü" elin ona neler hissettirdiğini anlatır: Dudakları o ele değdiğinde kendini göğe yükselmiş, ayın inci gibi parlayan dudağını öpüyor sanır.
Şiir, Servet-i Fünûn şiirinin sevdiği sone biçimini, renk ve ışık imgelerini ve süslü, Farsça tamlamalarla örülü dilini iyi örnekler. Metin, Servet-i Fünûn dergisinin 278. sayısındaki baskıdan alınmıştır.
Sözlük
- dest
- el
- yâr
- sevgili
- cebhe
- alın
- pür zılal
- gölgelerle dolu
- âsümân
- gökyüzü
- şükûfe
- çiçek
- nevvâr
- çiçek açmış, parlak
- va'z etmek
- koymak
- makber
- mezar
- terahhüm
- acıma, merhamet
- kebûter
- güvercin
- gûyâ
- sanki
- ihsâs etmek
- hissettirmek, sezdirmek
- hârikulâde
- olağanüstü
- leb
- dudak
- temâs
- dokunma
- semâ
- gök
- dürrî
- inci gibi parlak
- mâh
- ay
- bûs etmek
- öpmek
Düşüncenizi yazın