Leylâ vü Mecnûn — 12. Bölüm: Çöl Dostları: Dağ, Ceylan ve Güvercin

1101Mecnûn bulup ol makâmdan zevk
Saldı anı çerhe neş’e-i şevk

1102Sûz ile çeküp ciğerden âvâz
Arz etdi binâ-yı Kâ‘beye râz

1103K’ey sakfı bülend ü kadri âlî
Mihrâb-ı eâzım ü eâlî

1104Ey kıble-i ehl-i izz ü ikbâl
Ruhsâr-ı zemîne anberîn hâl

1105Ey mağz-ı vefâya kisvetün pûst
Hem-reng-i pelâs-ı hâne-i dûst

1106Ey gül-bün-i gonca-i ibâdet
Sandûk-ı cevâhir-i saâdet

1107Ey dâim olan menümle hem-derd
Ammâ ne menüm kimi cihân-gerd

1108Göğsine uran Hacer kimi daş
Zemzem kimi gözden ahıdan yaş

1109Peyveste siyeh kılan libâsın
Gönlinde nihân dutan hevâsın

1110Bi’llâh kimesen bu yerde âşık
Söyle ki enîsünem muvâfık

1111Olmış sana aşk feyzi hâsıl
Kılmış seni kıble-i kabâil

1112Yâ Rab bû harem-serâ hakiyçün
Bu ma‘bed-i pür-safâ hakiyçün

1113Kıl mende binâ-yı aşkı dâim
Mânend-i esâs-ı Kâ‘be kâim

1114Sal gönlüme derd-i aşkdan gam
Her lahza vü her zamân ü her dem

1115Aşk içre müdâm şevküm artur
Şevk ile hemîşe zevküm artur

1116Her handa ki âlem içre gam var
Kıl gönlümi ol gama giriftâr

1117Endîşe-i akldan cüdâ kıl
Aşk ile hemîşe âşinâ kıl

1118Artur mana zevk ü şevk-ı Leylî
Dâim mana anda kıl tecellî

1119Çohdur benî Âdem içre bî-dâd
Et gönlümi vahşet ile mu‘tâd

1120Bir mülkde ver mana karârı
Kim yetmeye âdemî gubârı

1121Ol zâir-i Kâ‘be-i inâbet
İsterdi duâ kılup icâbet

1122Tuğyân-ı belâdan etmeyüp fikr
Bu şi‘r idi her dem etdüği zikr

Bu gazel Mecnûn dilindendür

1123Yâ Rab belâ-yı aşk ile kıl âşinâ meni
Bir dem belâ-yı aşkdan etme cüdâ meni

1124Az eyleme inâyetüni ehl-i derdden
Ya‘ni ki çoh belâlara kıl mübtelâ meni

1125Oldukça men götürme belâdan irâdetüm
Men isterem belânı çü ister belâ meni

1126Temkînümi belâ-yı mahabbetde kılma süst
Tâ dûst ta‘n edüp demeye bî-vefâ meni

1127Getdükçe hüsnin eyle ziyâde nigârumun
Geldükçe derdine beter et mübtelâ meni

1128Men handan ü mülâzemet-i i‘tibâr ü câh
Kıl kâbil-i saâdet-i fakr ü fenâ meni

1129Eyle zaîf eyle tenüm fürkatinde kim
Vaslına mümkün ola yetürmek sabâ meni

1130Nahvet kılup nasîb Fuzûlî kimi mana
Yâ Rab mukayyed eyleme mutlak mana meni

Bu Mecnûnun Kâ‘beden mürâcaatidür ve Vuhûş ile musâhabetidür

1131Bir bir eşidüp sözin atası
Bildi ki kabûl olur duâsı

1132Efzûn olur gam ü melâmet
Mümkin değül oğlına selâmet

1133Çoh kıldı figân ü nâle vü zâr
Oğlından ümîd kesdi nâ-çâr

1134Ol pîr kalup orada hayrân
Mecnûn dutuben reh-i beyâbân

1135Tenhâ sefer ihtiyâr kıldı
Azm-i ser-i kûy-i yâr kıldı

1136Gündüz gözi yaşı hâdî-i râh
Gece yolı şem‘i şu‘le-i âh

1137Gerd-i reh-i yârı yâd ederdi
Geh otura geh dura gederdi

Bu Mecnûnun derdini dağa şerh etdüğidür ve Andan nevmîd getdügidür

1138Bir dağa erişdi yolda nâgâh
Kaddine libâs-ı vehm kûtâh

1139Tiğinde ukâb-ı çerh kanı
Mazmûn kemerinde la‘l kânı

1140Mün‘im sıfatı libâsı fâhir
Ceyb ü bagali dolu cevâhir

1141Deryâ kıluben ana tazarru‘
Eylerdi zahîresin tevakku‘

1142Sahrâ edüben ana tevellâ
Eylerdi maîşetin temennâ

1143Ol çeşmeler eyleyüp revâne
Olmışdı olara ata ane

1144Ta‘zîm ile kılmış anı Hak yâd
Kur’anda ki el ci‘bâle evtâd

1145Mecnûn ana eyleyüp temâşâ
Bir odlu sürûd kıldı inşâ

1146Oldukda sürûd ile nevâ-sâz
Andan hem eşitdi aks-i âvâz

1147Sandı ki öziyle hem-nefesdür
Dedi mana bu refik besdür

1148Yüz şükr ki yâr-ı gâr buldum
Gezdüm bu cihânı yâr buldum

1149Aşk odın ana hem etdi rûşen
K’ey gûşe-nişîn-i pâk-dâmen

1150Sûz-ı ciğerümden oldun âgâh
Ahsen ahsent bâreka’llah

1151Bir âşık-ı mübtelâ imişsen
Derd ehline âşinâ imişsen

1152Sensen mana hem-dem-i muvâfık
Dâğ ile olur hemîşe âşık

1153Bî-dâd ile göğsüne urup daş
Derd ile gözünden ahıdup yaş

1154N’oldı sana beyle mest olupsen
Gam dâmına pây-best olupsen

1155Kan ile dolupdurur kenârun
Ne gülden ola bu lâle-zârın

1156Bağrun görürem olupdurur su
Ne serv-kadün hevâsıdur bu

1157Gel ağlayalum bu mâcerâya
Bir dem koşalum sadâ sadâya

1158Çün bir dem anunla ağladı zâr
Derd-i dil-i zârın etdi izhâr

1159Azm eyledi hâk-i kûy-ı yâra
Leylînün evi olan diyâra

Bu Mecnûnun gazâl ile mülâkâtıdur ve Aşk bâbında onunla olan hâlâtıdur

1160Gördi ki bir avcı dâm kurmış
Dâmına gazâller yüz urmış

1161Ol dâma cefâ-yı çerh-i gaddâr
Bir âhunı eylemiş giriftâr

1162Bir âhu esîr-i dâmı olmış
Kan yaşı kara gözine dolmış

1163Boynı kurulu ayağı bağlu
Şehlâ gözi nemlü cânı dağlu

1164Ahvâline rahm kıldı Mecnûn
Bandı ana tökdi eşk-i gül-gûn

1165Gönline katı gelüp bu bî-dâd
Yumşak yumşak dedi ki sayyâd

1166Rahm eyle bu müşg-bû gazâle
Rahm etmez mi kişi bu hâle

1167Sayyâd bu nâ-tüvâna kıyma
Kıl cânına rahm câna kıyma

1168Sayyâd sakın cefâ yamandur
Bilmezsen mi ki kana kandur

1169Sayyâd mana bağışla kanın
Yandurma cefâ odına cânın

1170Sayyâd dedi budur maâşum
Açman ayağın gederse başum

1171Katlinde bu saydun etsem ihmâl
Etfâl ü ıyâlüme n’olur hâl

1172Mecnûn ana verdi cümle rahtın
Pâk eyledi berkden dırahtın

1173Ol turfe gazâlün açdı bendin
Şâd eyledi cân-ı derd-mendin

1174Yüz urdı yüzine kıldı efgân
Göz sürdi gözine oldı giryân

1175K’ey bâdiye-gerd ü bâd-nâverd
Nâzük bedeniyle nâz-perverd

1176Sen zînet-i her gil-i zemînsen
Gül kimi lâtif ü nâzenînsen

1177Ey sebze-i cûy-bâr-ı vahşet
Ra‘nâ semen-i bahâr-ı vahşet

1178Tenhâ koyma men-i zebûnı
Olgıl mana deşt reh-nümûnı

1179Gez bir niçe gün menümle hem-râh
İnsan deyüp etme menden ikrâh

1180Yaşum kimi getme çeşm-i terden
Kesme ayağun bu reh-güzerden

1181Ser-çeşme-i çeşmüm eyle menzil
Ser-menzilümüzden olma gâfil

1182Olsun bebeğüm karâr-gâhun
Eşk ü müje hâb ile giyâhun

1183Ey çeşm-i nigâr yâdigârı
Sehl eyle mana gam-ı nigârı

1184Kıldukda hayâl-i çeşm-i Leylî
Sen ver men-i hasteye tesellî

1185Çün ol beşeriyyetin unutdı
Âhû hem anunla üns dutdı

1186Anun sebebiyle hem çoh âhû
Sahrâda onunla dutdılar hû

Bu Mecnûn-ı derd-mendün kebûter ile şerh-i hâlidür ve Andan iltimâs-ı mâ-fi’l-bâlidür

1187Bir menzile yetdi zâr ü muztar
Bir dâmda gördi bir kebûter

1188Her revzen-i dâmı bir der-i gam
Min gam müteveccih ana her dem

1189Mecnûn ana bahdı yandı cânı
Yaşı kimi cûşa geldi kanı

1190Sayyâdına eyledi tazarru‘
Kurtarmağın eyledi tevakku‘

1191Seyyâd dedi ki men fakîrem
Fakra bu hamâme tek esîrem

1192Hâşâ ki bu mürg-i tîz-reftâr
Âzâd ola men kalam giriftâr

1193Ger var ise kıymetin edâ kıl
Andan munı dâmdan rehâ kıl

1194Evvel meni eyle gussadan şâd
Andan munı dâm-ı gamdan âzâd

1195Var idi kolunda bir dür-i ter
Şeffâf çü dîde-i kebûter

1196Verdi anı aldı ol esîri
Üftâdenün oldı dest-gîri

1197Sürdi kademine çeşm-i pür-hûn
Anca ki ayağın etdi gül-gûn

1198Her dem ana arz-ı râz ederdi
Min nağme-i şevk sâz ederdi

1199K’ey tîz-per ü bülend-pervâz
Erbâb-ı vefâya mahrem-i râz

1200Bu reng-i libâs-ı nîl-fâmun
Endûh ü melâmet-i müdâmum