Leylâ vü Mecnûn — 14. Bölüm: Seher Yeli, Gül Bahçesi ve Bulut

1301Demdür uyana yuhudan ağyâr
Şerh-i gam ü derdüm ola düşvâr

1302Men ahter-i burc-i iştiyâkem
Men şem‘-i serâçe-i firâkem

1303Gündüz habsüm gece necâtum
Gündüz mevtüm gece hayâtum

Bu Leylînün sabâya peyâm-ı ahvâlidür ve Bu ümmîd ile def-i melâlidür

1304Olmış dünüme günüm mutâbık
Gün görmez imiş belâlu âşık

1305Eylerdi sabâya derdin izhâr
K’ey bâd-ı sabâ dur imdi zinhâr

1306El gâfil iken bu mâcerâdan
Sultâna senâ yetür gedâdan

1307Gör mûnis ü gam-güsârı kimdür
Bizden ki usandı yârı kimdür

1308Gönli kimün iledür tesellî
Yâdına gelür mi hîç Leylî

1309Arz eyle ki ey güzel şehenşâh
Hakdur sana bendeden bu ikrâh

1310Evvel ki men-i figârı gördün
Bir tâze vü ter bahârı gördün

1311Hâlâ ki esîr-i dâm-ı derdem
Mânend-i hazân zâif ü zerdem

1312Meyl eylemesen men-i nizâra
Döndiyse irâdetün ne çâre

1313Men berg-i hazânem olmışam hâr
Sen tâze bahâresen taleb-kâr

1314Her niçe ki hâr ü hâk-sârem
Hem şefkatüne ümîd-vârem

1315Terk etme avâtıf-ı amîmi
Yâd eyle meveddet-i kadîmi

1316Şeb-tâ-seher ol büt-i semen-ber
Bîdâr kalup misâl-i ahter

1317Eylerdi bu sûziş ile şîven
Ol dem ki olurdı rûz rûşen

1318Nağme kimi perde-dâr olurdı
Bir perde içinde zâr olurdı

1319Dâim geçürürdi ol ciger-sûz
Evkâtı bu resm ile şeb ü rûz

1320Peyveste çekerdi ol gül-endâm
Endîşe-i subh u mihnet-i şâm

Bu Leylînün eyyâm-ı bahârda seyr-i gül-zâr etdüğidür ve Gül-zârda murâdına yetdüğidür

1321Bir gün ki bahâr-ı âlem-ârây
Zevk ehline oldı râhat-efzây

1322Âyîne-i devrden gedüp jeng
Devr etdi zemîni âsmân-reng

1323Feyz-i şeb-i kimyâ-eserden
Te’sîr-i şemâme-i seherden

1324Açıldı ham-ı benefşeden tâb
Şeb-nem güle saçdı lû’lû-i nâb

1325Gül-zâra havâ abîr tökdi
Sahrâya gubâr-ı müşg çökdi

1326Yağdurdı sehâb jâle daşın
Ol daş ile yardı gonca başın

1327Zahmine urup şükûfe merhem
Panbuh yeniler ana demâdem

1328Sebze güle verdi mâli bâcın
Yer sebzeye mülkinün harâcın

1329Hoş reng ile yığdılar tecemmül
Fîrûze vü la‘li sebze vü gül

1330Derk eyledi gonca remz ü îmâ
Gül adına açdı yüz muammâ

1331Mazmûn-ı rubâî-i anâsır
Feyz olduğı oldı halka zâhir

1332Sûsen varakı uçup semâya
Her sebzeye kim salurdı sâye

1333Ol sebzeye uğrayup ahan cû
Pûlâde eğer verürdi bir su

1334Pûlâd deminde cân bulurdı
Şemşîr-sıfat zebân bulurdı

1335Ârâyiş-i sebzeden zemâne
Benzetdi zemîni âsmâna

1336Hurşîd-i çerâğ-ı çeşm-i âlem
Gökden yer düşdiğinde her dem

1337Tahkîk edüben çıhup gümândan
Bilmezdî zemîni âsmandan

1338Gül-zârlar oldı işret-âbâd
Her yerde olındı bezm bünyâd

1339Her gûşede her kim aldı bir kâm
Her buk‘ada her kim içdi bir câm

1340Leylînün anası gördi mutlak
Yoh Leylî-i nâ-tüvânda revnak

1341Meyl-i gül ü seyr-i sebze kılmaz
Min gonca açıldı ol açılmaz

1342Sarf etdi şükûfe tek diremler
Cem‘ eyledi nâzenîn sanemler

1343Sahrâya çıhardı ol nigârı
Kıldı güle arz nevbahârı

1344Tâ gussa vü gamdan ola âzâd
Bir dem güle oynaya ola şâd

1345Ol bir niçe bikr-i pâk-dâmân
Hem-râh olup oldılar hırâmân

1346Yüzden götürüp edeb nikâbın
Ref‘ eylediler hayâ hicâbın

1347Her kim ne bilürse lu‘b ü ya lehv
İzhâra getürdi etmeyüp sehv

1348Gâh eyleyüben sürûdlar sâz
Bülbüllere oldılar hem-âvâz

1349Geh gösterüp oynamakda hâlet
Şimşâda yetürdiler hacâlet

1350Lîkin heves eylemezdi Leylî
olmazdı bu lu’b ü lehve meyli

1351Arturmış idi bahâr derdin
Gül zevki ruh-i nigâr derdin

1352İsterdi ferâgat ile bir dem
Tenhâ duta bir bucakda mâtem

1353Ayrılmayup ol perî-likâlar
Artardı belâsına belâlar

1354Çün eyledi kesret anı dil-teng
Nîreng ile verdi anlara reng

1355K’ey servler eylemen ikâmet
Tâ evde çekilmeye nedâmet

1356Durman kılalum taraf taraf geşt
Seyr eyleyelüm havâlî-i deşt

1357Sancup bele nâzenîn etekler
Cem‘ eyleyeyüm güzel çiçekler

1358Çoh dermeğe her kim olsa kâdir
Oldur bu sanemler içre mâhir

1359Bir yanaya getdi her perî-veş
Dağıldı şerer dutuşdı âteş

1360Tenhâ kalup etdi nâle-i zâr
Kıldı gözin ebr-veş güher-bâr

Bu Leylînün ebr ile izhâr-ı niyâzıdır ve Aşk bâbında keşf-i râzıdur

1361Ebr ile tekellüm etdi âğâz
K’ey âhum ile hemîşe hem-râz

1362Ger başun ile göğe yetersen
Sanma men-i zârdan betersen

1363Arz eyleme ra‘d ü berk u bârân
Bahs etme menümle rûz-ı hicrân

1364Feryâd kılup dem-i seher-gâh
Eflâke çekende şu‘le-i âh

1365Seylâb-ı sirişk edende cârî
Gel gör men-i zâr ü bî-karârı

1366Ey ebr her eksilende suyun
Deryâlara tökme âb-ı rûyun

1367Al suyı bu çeşm-i hûn-feşândan
Deryâlara hem bağışla andan

1368Ey ebr demî mana vefâ kıl
Düşdi sana hâcetüm revâ kıl

1369Var ol yüzi gül nigâra menden
Zâr ağla vü söyle yâra menden

1370K’ey turfe nigâr-ı nâzenînüm
V’ey ârzu-yı dil-i hazînüm

1371Gel gör ki gamunda niçe zârem
Sensüz niçe zâr ü bî-karârem

1372Gel gör ki nedür gamunda hâlüm
Reng-i ruh-i zerd ü eşk-i âlüm

1373Cân bâr-ı beden götürmez oldı
Göz reng-i vücûd görmez oldı

1374Cânum cânı gözüm çerâğı
Rahm eyle ki geldi rahm çağı

1375Men bilmez idüm belâ imiş aşk
Bir derdlü mâcerâ imiş aşk

1376Derdün ki belâ yolında merdem
Aşk içre sana şerîk-i derdem

1377Saldun men-i hasteni bu hâle
Derde meni eyledün havâle

1378Her derd ki var Leylî aldı
Ma‘lûmdürür sana ne kaldı

1379Ey merd-i rehem deyüp uran lâf
İnsâf mıdur bu hanı insâf

1380Dut kim has ü hâr-ı reh-güzârem
Toprağ kimi yolunda hârem

1381Hurşîd-i cemâlün ey meh-i nev
Toprağa nola bırahsa pertev

1382Bârân-ı visâlün ey dür-i nâb
Kılsa has ü hârı nola sîr-âb

1383Olma mey-i gaflet ile medhûş
Hem-sohbetün eyleme ferâmûş

1384Ey yâr-ı muvâfık ü vefâ-dâr
Ey men kimi vü mana sezâ-vâr

1385Gel yanuma kesme âşinâlığ
Yahşi mi olur bu bî-vefâlığ

1386Derler seni âşık ey nîkû-rûy
Âşıklara beyle mi olur hûy

1387Her kim gerek öz işinde kâmil
Âşık ne revâ ki ola âkil

1388Âşık gerek olmayup karârı
Tavf ede müdâm kûy-ı yârı

1389Düşmez bu yana senün güzârun
Ver ola meğer bir özge yârun

1390Yârun men isem mana nazar kıl
Gâhî bu yanaya bir güzer kıl

1391Ger sende olan ferâgat-i dil
Bir dem mana olsa idi hâsıl

1392Gîsû-yı müselsel-i girih-gîr
Boynumda ger olmasaydı zencîr

1393V’er bağlamasaydı bend-i halhâl
Kayd ile ayağumı meh ü sâl

1394Ayb ile çekilmeseydi adum
Bi’llâh bu idi hemîn murâdum

1395Kim sâye-misâl senden ey nûr
Oldukça vücûdum olmayam dûr

1396Ammâ n’edeyüm esîr-i kaydem
Bir boynı ayağı bağlu saydem

1397Bildürmeğe mihnet ü melâlüm
Bu şi‘r yeter beyân-ı hâlüm

Bu gazel Leylî dilindendür

1398Aşk dâmına giriftâr olalı zâr olubem
Ne belâdur ki ana beyle giriftâr olubem

1399Dil demekden kesilüp hareketden veh kim
Künc-i gam-hâneye bir sûret-i dîvâr olubem

1400Kudretüm yoh ki kılam kimseye şerh-i gam-ı dil
Eyle kim ârıza-i hecr ile bîmâr olubem