Leylâ vü Mecnûn — 31. Bölüm: Hâtime: Âşıkların Kabri

3001Zâr ağladı eyle kim hem ol dem
Âhı ünine yığıldı âlem

3002El cem‘ olup etdiler nezâre
Mecnûn-ı siyâh-rûzgâra

3003Kabr üstine gördiler yıhılmış
Cânâneye cân nisâr kılmış

3004Ahvâline ağlayup serâser
Defn etmeğin etdiler mukarrer

3005Gasl eyleyüben ten-i nizârın
Dildârıun açdılar mezârın

3006Koydılar anı hem ol mezâra
Gam-nâk yetişdi gam-güsâra

3007Rûh oldı felekde rûha hem-râz
Ten oldı ten ile yerde dem-sâz

3008Ref‘ oldı teallukât-ı hâil
Matlûbına tâlib oldı vâsıl

3009Bir bezm iki şâha mahfil oldı
Bir burc iki mâha menzil oldı

3010Kabr üstine koydılar nişâne
Fâş oldı bu mâcerâ cihâna

3011Tavfında kılup murâd hâsıl
Ol kabre halâyık oldı mâil

3012Geçdükçe zamân mükerrem oldı
Hâcet-geh-i ehl-i âlem oldı

3013Budur eser-i mahabbet-i pâk
Hoş mertebedür bu kılsan idrâk

3014Ol meşhede Zeyd olup mücâvir
Âsâr-ı sadâkat etdi zâhir

3015Ta‘mîr içün etdi çoh atâlar
Tedrîc ile kıldı çoh binâlar

3016Peyveste harâret-i cigerden
Kandîl-i mezârın etdi rûşen

3017Cârûb ile âb olanda matlûb
Müjgân ile eşki âb ü cârûb

3018Her lahza kılurdı tâze mâtem
Kılmazdı figân ü nâlesin kem

3019Ol mûnis-i müşfik ü muvâfık
Bir gece karîb-i subh-ı sâdık

3020Bîmâr teninde kalmayup tâb
Kılmışdı mezâra yasdanup hâb

3021Hâb içre görindi ol figâra
Bir bâğda iki mâh-pâre

3022Ruhsârlarında zevkden nûr
Bîm-i gam ü derd-i gussadan dûr

3023Hoş-vakt ü neşât-mend ü dil-şâd
Ağyâr taaruzından âzâd

3024Her meh-veşe min ferişte-sûret
İhlâs ile olmış ehl-i hidmet

3025Sordı ki bular ne mâhlardur
Ne rütbelü pâdişâhlardur

3026Bu ravza ne ravza-i berîndür
Bu kavm ne kavm-i nâzenîndür

3027Budur dediler riyâz-ı Rıdvân
Bu kavm-i huceste hûr ü gılmân

3028Bu iki meh-i huceste-ruhsâr
Mecnûn ile Leylî-i vefâ-dâr

3029Çün vâdî-i aşka girdiler pâk
Ol pâkliğ ile oldılar hâk

3030Menzilleri oldı bâğ-ı Rıdvân
Çâkerleri oldı hûr ü gılmân

3031Çün munda rızâ verüp kazâya
Sabr eylediler gam ü belâya

3032Getdükde cihân-ı bî-vefâdan
Kurtıldılar ol gam ü belâdan

3033Çün Zeyd yuhudan oldı bîdâr
Bu nükteni etdi halka izhâr

3034Halkun olup i‘tikâdı efzûn
Ol kabre ziyâret oldı kânûn

Tamâmî-i sühan

3035Sâkî mütegayyir oldı hâlüm
Söylemeğe kalmadı mecâlüm

3036Min-ba‘d ziyâde verme bâde
Rahm eyle ki ser-hoşem ziyâde

3037Hoş gaflet ile geçürdüm eyyâm
Bilmem ki n’olur işüm ser-encâm

3038Ser-mâye-i ömr getdi elden
Sûd etmedüm etdüğüm amelden

3039Feryâd bu cevrden ki gerdûn
Ahvâlümi eyledi dîger-gûn

3040Dün dîde-i ter kılup güher-bâr
Gerdûna dedüm ki ey cefâ-kâr

3041Hergiz revişünden olmadum şâd
Dâm-ı gam ü mihnetünden âzâd

3042Ahbâba nakîz devr edersen
Erbâb-ı kemâle cevr edersen

3043Mecnûn eğer olsa idi câhil
Olmazdun itâatinde kâhil

3044Fermânına inkıyâd ederdün
Gönlini müdâm şâd ederdün

3045Ehl-i hüner olduğı sebebden
Sâhib-nazar olduğu sebepden

3046Akrânı içinde hâr kıldun
Bî-izzet ü i‘tibâr kıldun

3047Leylî ger olaydı bir hayâsuz
Ya sen kimi mihrsüz vefâsuz

3048Olmazdı ana hemîşe cevrün
Kâmınca müdâm olurdı devrün

3049Fazl ehline mâil olduğından
İdrâk ile kâmil olduğından

3050Dâim gam elinde zâr edüpsen
Âşüfte-i rûzgâr edüpsen

3051Men hem ger olaydum ehl-i tezvîr
Etmezdün i‘ânetümde taksîr

3052Senden garazum olup ser-encâm
Devründe mana olurdı ârâm

3053Çün ehl-i vekâr ü neng ü ârem
Cevrünle hemîşe hâr ü zârem

3054Bu yüzden imiş senün medârun
Var imdi ki yohdur i‘tibârun

3055Gerdûn eşidüp menüm itâbum
Verdi bu edâ ile cevâbum

3056K’ey sûret-i hâlden habersüz
Her hikmete ayb eden hünersüz

3057Men emre muvâfık eylerem devr
Hikmetde vefâdur etdüğüm cevr

3058Ammâ sen eden amel hatâdur
Kim pîr-i tarîkatün hevâdur

3059Şâirliğe iftihâr edüpsen
Kizbi özüne şiâr edüpsen

3060Mecnûn dedüğün vücûd-ı kâmil
Her dânişe menden oldı kâbil

3061Dîvâne ana sen eyledün ad
Senden ana yetdi zulm ü bî-dâd

3062Leylî dedüğün meh-i tamâmı
Men perdede sahladum girâmî

3063Rüsvâ-yı halâyık eyledün sen
Min ta‘neye lâyık eyledün sen

3064Geh Nevfele özr kıldun ıtlâk
Geh İbni Selâma zulm ilhâk

3065Şerm et bu ne herzedür ne mühmel
Ne İbni Selâm hansı Nevfel

3066Şerh eylemek eyledün fesâne
Kıldun olarun sözin behâne

3067Gördi çürümiş sünükler âzâr
Töhmetlerüne olup giriftâr

3068Emvât mezâlimine girdün
Âsûdelere azâb verdün

3069Cürmine olanda halk mülzem
Lâzım sorılur bu iftirâ hem

3070Yetmez mi bu bâis-i azâbun
Bu mes’elede nedür cevâbun

3071Ey tûtî-i bûstân-ı güftâr
Sarrâf-ı sühan Fuzûlî-i zâr

3072Aldanma eğer sipihr-i lâib
Ta‘n ile sana dediyse kâzib

3073Eş‘âra abes deyüp usanma
Ser-mâye-i nazmı sehl sanma

3074Sözdür güher-i hizâne-i dil
İzhâr-ı sıfât ü zâta kâbil

3075Cân sözdür eğer bilürse insân
Sözdür ki deyerler özgedür cân

3076Bi’llah bu yaman mıdur ki hâlâ
Emvâta söz ile verdün ihyâ

3077Mecnûn ile Leylîni kılub yâd
Ervâhlarını eyledün şâd

Bu beyân-ı özr-i te’lîf-i kitâbdur ve Tarîh-i zamân-ı feth-i bâbdur

3078Ey kilk-i revende bâreka’llâh
Oldun men-i reh-neverde hem-râh

3079Min sa‘y ile hâcetüm bitürdün
Bir menzile âkibet yetürdün

3080Rahmet sana kim sen etdün imdâd
Bu eski binâyı etdüm âbâd

3081Eşk ile derûnı sîm-endûd
Âh ile bîrûnı anber-âlûd

3082Mahzenleri genc-i gevher-i derd
Revzenleri menfez-i dem-i serd

3083El-kıssa müretteb oldı bir bâğ
Her lâlesi bağrı üzre bin dâğ

3084Hûn-ı ciger âb-ı cûy-bârı
Nevk-i müje ebr-i nevbahârı

3085Ol dem ki bu nüsha oldı merkûm
Leylî Mecnûn adına mersûm

3086İzhâra gelüp rümûz-ı vahdet
Vahdetde tamâm olup hikâyet

3087Târîhine düşdiler muvâfık
Bir olmağ ile ol iki âşık

Bu erbâb-ı vefâdan tevakku‘-i kabûl-i ma‘zeretdür ve Ashâb-ı zekâdan temennâ-yı duâ-yı mağfiretdür

3088İnsâf ver ey hasûd insâf
Ta‘n etme ki cevherün değül sâf

3089Ahvâlümi gör harâb ü muztarr
Endûh-ı zemâneden mükedder

3090Söz dâiresi değül bu ahvâl
İnsâf mana ki olmazem lâl

3091Menden tama‘ etme fikr-i sâib
Ahvâlümedür sözüm münâsib

3092Azdur deme cevherüm safâsın
Bir sor ki ne verdiler bahâsın

3093Bi’llah ger olaydı bir hırîdâr
Min genc-i nihân kılurdum izhâr

3094Fi’lcümle bu hem ki oldı mastûr
Bir şevk ile zevkden değül dûr

3095Ayb-ı hüner ihtiyâr kılma
Şi‘rüm hasedin şiâr kılma

3096Bîhûde yeter taarruz eyle
Ger kâdir isen cevâb söyle

3097Terk eyle taarruz u inâdı
Kim vâdî-i cehldür bu vâdî

3098Dem hayr sözinden ur demâdem
V’er hayr demezsen ebsem ebsem