Leylâ vü Mecnûn — 21. Bölüm: Babanın Son Öğüdü

2001Cefâ-yı çerh-i kec-reftâr elinden var min derdüm
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2002Gehî şevk-i visâl ü geh belâ-yı hecr ile zârem
Özüm hem bilmezem derdüm nedür men niçe bîmârem

2003Gam-ı aşk içre min dermân yoh derde giriftârem
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2004Cüdâ senden belâ vü derd-i hicrân ile dutdum hû
Kılur her dem mana bî-dâd derd ayru belâ ayru

2005Belâ vü derde düşdüm rûzgârum beyle hâlüm bu
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2006Tabîb-i akla çoh izhâr kıldum derd-i pinhânı
Men-i bîmâra kat‘â olmadı bir sıhhat imkânı

2007Ezelden var min derdüm yohdur hîç dermânı
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2008Fuzûlî her zaman bir ta‘n ile bağrum kılursen kan
Aceb bilmez misen aşkdan geçmek değül âsân

2009Bilürsen düşmişem bir derde kim yohdur ana dermân
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

Tamâmî-i sühan

2010Yazıldı çü nâmeye gam-ı dil
Zeyde dedi ey hakîm-i kâmil

2011Ta‘vîzün ile hoş oldı hâlüm
Zâil oluben gam ü melâlüm

2012Hattun mana nüsha-i şifâdur
Ta‘vîzün eser kılur duâdur

2013Her gün gel yaz beyle ta‘vîz
Tâ sıhhate bulmak ola ümmîz

2014Bir yazılu nüsha var mende
Bi’llâh bile al anı gedende

2015Gerçi bilürem anı ki hatdur
Bilmen ki sahîh ya galatdur

2016Ağlâtına ver kemâl-i îzâh
Ger var ise sehvi eyle ıslâh

2017Takrîb ile verdi Zeyde mektûb
Beyle gerek ehl-i akla üslûp

2018Mecnûna çü nâme oldı vâsıl
Dür gördi akîkine mukâbil

2019Mefhûmdan etdi kesb-i maksûd
Leylî tarafından oldı hoşnûd

Bu Mecnûnı atâsı sahrâda bulduğıdur ve Nasîhatle ıslâhından âciz olduğıdur

2020Tahrîr kılanda ehl-i inşâ
Beyle bu misâle çekdi tuğrâ

2021Kim gussa-i dehr mübtelâsı
Mecnûn-ı şikestenün atası

2022Kalmışdı melâlet içre dün gün
Ne güni gün idi ne düni dün

2023Getmişdi elinden ihtiyârı
Gündüz sabrı gece karârı

2024Kılmazdı tereddüdinde taksîr
Bulmazdı bu derde hîç tedbîr

2025Bir gün anı etdiler haberdâr
K’ey pîr-i şikeste-i dil-efgâr

2026Dün Leylî atası ol siyeh-dil
Ol mün‘im-i sifle pîr-i câhil

2027Ser-hayli yanında dâd ederdi
Mecnûn-ı hazîni yâd ederdi

2028Kim bu delü hükme olmayıp râm
Halka bizi eyler oldı bed-nâm

2029Peyveste yeter bize belâsı
Nevfel gazabından et kıyâsı

2030Çün mahz-ı şer oldı zât-ı ef‘î
Vâcib görinür müdâm def‘i

2031Her niçe ki tende cânı vardur
Nâmûsumuza ziyânı vardur

2032Nâmûs bizüm değül senündür
Def‘ eyleye gör ki düşmenündür

2033Çünkim zararında gördiler nef‘
Azm eylediler ki edeler def‘

2034Yâdun değül eyle oğlunı yâd
Kıl çâre ki düşmen olmaya şâd

2035Ol pîr düşüp min ıztırâba
Nâ-çâr özin verüp azâba

2036Sahrâlara dutdı seyl tek rû
Cehd ile yöğürdi gezdi her sû

2037Menzil menzil sirişki kanın
Rehber kılup istedi nişânın

2038Çün geceye gündüz oldı tağyîr
Oldı gece zulmeti cihân-gîr

2039Ref‘ oldı alâme-i menâzil
Ol pîre tereddüd oldı müşkil

2040Ser-geşte gezerken isteyüp râh
Bir şu‘le ana görindi nâgâh

2041Ol pîrün olup delîl-i râhı
Rûz etdi ol od şeb-i siyâhı

2042Sandı odı yanduran Arâbdur
Hayl ü haşem ol oda sebebdür

2043Pervâne kimi yüz urdı nâra
Çün yetdi ve eyledi nezâre

2044Gördi ki bu şu‘le bir nefesdür
Ne şu‘le-i cirm-i hâr ü hasdür

2045Mecnûndur bu ki âh-ı ser-keş
Çekmiş urmış cihâna âteş

2046Kat‘-ı nazar eylemiş cihândan
Geçmiş ser ü çeşm ü cism ü cândan

2047Ne mülk ne mâl cüst ü cûsı
Ne ata ne ana ârzûsı

2048Getmiş yele berg-i i‘tibârı
Ol kalmış ü merg intizârı

2049Ol pîr çü gördi oğlı hâlin
Tökdi ruh-i zerde eşk-i âlin

2050Yanında oturdı zâr ü gam-nâk
El urdı ki çehresin ede pâk

2051Ol şîfte açdı çeşm-i pür-nem
Kimsen dedi ey menümle hem-dem

2052Ger elçi isen yetür peyâmun
Ver müjdesin ol meh-i tamâmun

2053V’er yolcu isen oturma gâfil
Azm eyle gözet bir özge menzil

2054Ol pîr tazarru‘ etdi âğâz
K’ey nakd-i hayâta kîse-perdâz

2055Men dürcem ü sen dür-i şeb-efrûz
Ya‘nî atanem men-i seyeh-rûz

2056Ey hâsıl-ı mezra‘-ı vücûdum
V’ey ömr ticâretinde sûdum

2057Ey cevher-i cânumun behâsı
V’ey dîde-i bahtumun ziyâsı

2058Derdüm olasen menüm penâhum
Fahrum şerefüm ümîd-gâhum

2059Menden bu serîr olanda hâlî
Sen olasen ehl-i mülke vâlî

2060Halk ede seni görende yâdum
Bâkî senün ile ola adum

2061Ger tıflığunda mest bî-bâk
Sahrâya düşüp yahan kılup çâk

2062Oldun reh-i aşk içinde meşhûr
Ma‘zûr idün ol zamanda ma‘zûr

2063Her vaktdedür bir emr gâlib
Her ahddedür bir iş münâsib

2064Nev-reslere aşk bir hünerdür
Ser-hadd-i kemâle râh-berdür

2065Hâlâ ki makâm-ı akl buldun
Tahsîl-i kemâle kâbil oldun

2066Senden ne revâ bu mâcerâlar
Sermâye-i ayb olan sadâlar

2067Ger gâfil idün ol imdi âkil
Sahrâlara düşme gezme gâfil

2068Vahşîler ile nedür bu birliğ
İnsân ile hoş değül mi dirliğ

2069Gör vahş ile vahş tayr ile tayr
Hem-cins ile hoşdur eylemek seyr

2070Rahm et men-i zâr ü nâ-murâda
Koyma bu meşakkat ü belâda

2071Kâfûr veş oldı müşg-i nâbum
Bu subhda sensen âftâbum

2072Olmak elifüm karîne-i dâl
Meylüm sana olmağınadur dâl

2073Devrân sitemiyle câna yetdüm
Men özge diyâr azmin etdüm

2074Gel tapşurayum sana makâmum
Zabt eyle bisât-ı ihtirâmum

2075Ne sûd hemîşe mestliğden
Ne fâide büt-perestliğden

2076Ey mest kemâl-i hiddetünden
Yohdur haberün kabâhatünden

2077Ol lahza ki hûşyâr olursen
Elbette ki şerm-sâr olursen

2078Ey bütkedeler sanem-peresti
Çün ref‘ ola bu hicâb-ı mestî

2079Mezmûm olup etdüğüm bu hâlet
Elbette sana verür hacâlet

2080Bir dilbere ver gönül ki dâim
Bünyâd-ı sebâtı ola kâim

2081Ger olsa yolında bu cihân hâk
Dâmânı ola gubârdan pâk

2082Sen saydı olan huceste şehbâz
Her lahza kılur bir elde pervâz

2083Geh Nevfeledür mutî‘-i fermân
Geh İbni Selâma mûnis-i cân

2084Sen beyle belâlara giriftâr
Ol eyle çerâğ-ı bezm-i ağyâr

2085Şerm eyle bu aşk-bâzlığdan
Bî-fâide cân-güdâzlığdan

2086Yohdur çü bekâsı rûzgârun
Farz eyle ki oldı yâr yârun

2087Vasl etme anunla kim bilürsen
Bir gün olur ondan ayrılursen

2088Terk eyle bu herze herze seyri
Yâd eyle İlâhı anma gayri

2089Kim nefse meâd ü merca‘ oldur
Kat‘ et ana söz ki makta‘ oldur

2090Hak sun‘ına dehr kâr-gehdür
Munda amel etmemek günehdür

2091Her kime gerek gelen mahalde
Bu kâr-geh içre bir amelde

2092Her kim ne amel kılursa bünyâd
Müzdini verür amelce Üstâd

2093Ey kâr-geh-i cihâna dâhil
Sen hem amel eyle olma kâhil

2094Vakt oldı sefer kılam cihândan
Âvâre olam bu hâk-dândan

2095Vakt oldı verem fenâya tahtum
Kadr ile çekem bekâya rahtum

2096Gel yanuma eyle fikr hâlüm
Bîgâneye verme mülk ü mâlüm

2097Çoh genc yığınca çekmişem renc
Koyma ki nasîb-i gayr ola genc

2098Aşkun bilürem ki beyle kalmaz
Dâim seni gam bu hâle salmaz

2099Bahtun uyananda bu yuhudan
Hırsun yorulanda cüst ü cûdan

2100Korhum bu ki özge ola hâlüm
Dünyâda ne men kalam ne mâlüm