Leylâ vü Mecnûn — 20. Bölüm: Mektuplaşma: İki Murabba

1901Peyvendüni gayr ile eşitdüm
Bi’llâh ki besî teaccüb etdüm

1902Ey çeşme-i âb-ı zindegânî
Sen cânum içindesen nihânî

1903Bir lahza gözümden olmadun dûr
Vaslun niçe oldı gayre makdûr

1904Ger İbni Selâma nûr-ı Leylî
Bir vech ile eylemiş tecellî

1905Leylîden olan hayâli görmiş
Öz vâhimesiyle ayş sürmiş

1906Leylî demesün mana karîndür
Kim ana hayâli hem-nişîndür

1907Mecnûndan eder mi ol cüdâlığ
Kim gayr ile ede âşinâlığ

1908Ey gevher-i tâc ü tâc-ı târek
Maksûduna yetdüğün mübârek

1909Ashâb yığup tarab kılup şâd
Bu hayr işi eyeleyende bünyâd

1910Çoh zevk ile çekdüm intizârı
Kim yâd edesen men-i figârı

1911Sen hod demedün ki bir kulum var
Boynında tarîk ile yolum var

1912Ger sandun ise ki pür-huzûrem
Şâyeste-i servet-i sürûrem

1913Şart idi mana hem etmek i‘lâm
Tâ men hem alam bu bezmden kâm

1914Li’llâhi’l-hamd elüm değül dar
Cân kimi nukûda kudretüm var

1915V’er sandun ise ki nâ-tüvânem
Âzürde-i mihnet-i cihânem

1916Hem şart idi özr kılmak irsâl
Etmek meni bir söz ile hoş-hâl

1917Ne beyle edüp ne eyle ey gül
Yahşi midür eylemek tegâfül

1918Ey cânum içinde câna düşmen
Her niçe ki düşmenem sana men

1919Âyîn-i kadîmüni unutma
Min yâr dut özge hûy dutma

1920Gayr ile olanda şâd ü hurrem
Takrîb ile yâd kıl bizi hem

1921Nakş et bu murabbaı harîre
Gör anı getür bizi zamîre

Bu murâbba‘ Mecnûn dilindendür

1922Gayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğün
Bezm edüp halvet kılup yüz lutf u ihsân etdüğün

1923Ahd bünyadın mürüvvetdür mi vîrân etdüğün
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1924Lahza lahza müddeî pendin dür-i gûş eyledün
Kana kana gayr câm-ı şevkini nûş eyledün

1925Vara vara ahd ü peymânı ferâmûş eyledün
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm

1926Gayre salup mihrüni bizden savutdun âkıbet
Terk-i mihr etdün tarîk-i zulm dutdun âkıbet

1927Ahdler peymânlar etmişdün unuttun âkıbet
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğüm

1928Cürmümüz n’oldı ki bizden eyledün bîzârlığ
Biz gamun çekdük sen etdün özgeye gam-hârlığ

1929Sizde âdet bu mıdur beyle olur mı yârlığ
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdügün

1930Çerh tek bed-mihrliğ resmini bünyâd eyledün
Yahşi adun var iken döndün yaman ad eyledün

1931Döne döne bizi gam-nâk özgeni şâd eyledün
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1932Gönlümüz min-ba‘d zülfünçün perîşân olmasun
Bağrumuz la‘lün hevâsiyle dahi kan olmasun

1933Bî-vefâsen çeşmümüz yâdunla giryân olmasun
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

1934Va‘de-i vasl ile aldun sabrumuz ârâmumuz
Olmadı her gün visâlünden müyesser kâmumuz

1935Geçdi hecr ile Fuzûlîden beter eyyâmumuz
Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün

Tamâmî-i sühan

1936Pâyâna çü yetdi sa‘y-i hâme
Teslîm olındı Zeyde nâme

1937Mektûb ile Zeyd olup sebük-per
Azm eyledi eyle kim kebûter

1938Çün yetdi nigâr olan diyâra
Mekr ile visâle kıldı çâre

1939Efsûn ile urdı sihrden dem
Tâ İbni Selâma oldı hem-dem

1940Leylînün eşitdi vasf-ı hâlin
Keyfiyyet-i mihnet ü melâlin

1941Dedi bilürem nedür devâsı
Uş yazılu mendedür duâsı

1942Bağlandı anun sözine ihlâs
Halvet-geh-i kurbe kıldılar hâs

1943Çün Leylîye zeyd oldı vâsıl
Maksûdını etdi baht hâsıl

1944Bir dem oturup gelüp kıyâma
El urdı revân çıhardı nâme

1945Ta‘vîz dedi vü kıldı ta‘zîm
Evvel öpüp andan etdi teslîm

1946Çün nâmeni aldı Leylî-i zâr
Ol nâmeden aldı bûy-ı dildâr

1947Bildi ki bir özge kayddür bu
Ne nüsha-i Amr ü Zeyddür bu

1948Ol feyzi bilüp özine ikbâl
Göz merdümine yetürdi fi’l-hâl

1949Çün nâmeye kıldı bir nezâre
Cân kisvetin etdi pâre pâre

1950Kim dür ala bahr-ı çeşm-i terden
Lâ‘l ala hizâne-i ciğerden

1951Ol nâmenün eyleye nisârın
Efzûn ohıdı bildi mazmûn

1953Fehm etdi maâni vü ibâret
Bildi neyedür olan işâret

1954Cânına kılup itâb te’sîr
Ol nâme cevâbın etdi tahrîr

Bu Leylînün Mecnûna peygâm-ı cevâbıdur Ve özr ü itâbıdur

1955Bu tarz ile oldı kilki cârî
Kim evvel-i nâme nâm-ı Bârî

1956Mi‘mâr-ı binâ-yı akd ü peyvend
Vehhâb-ı atâ-yı mâl ü ferzend

1957İzhâr-ı vücûd eden ademden
İcâd-ı hudûs eden kıdemden

1958Meşşâta-i şâhed-i zemâne
Sultân-ı bülend-âsitâne

1959Bu nâme ki bir figârdandur
Ya‘nî men-i bî-karârdandur

1960Bir sâhib-i izz ü i‘tibâra
Ya‘nî Mecnûn-i dil-figâra

1961Ey hâk-bisât ü hâr-bister
Kâm-ı dil-i teng ü dîde-i ter

1962Her ta‘ne ki eylesen revâdur
Senden hacîlem yüzüm karadur

1963Besdür mana çekdüğüm hacâlet
Şermendeliğümdeki melâlet

1964Çün mu‘terifem ki var günâhum
Öz lutfun eyle özr-hâhum

1965Men gevherem özgeler hırîdâr
Mende değül ihityâr-ı bâzâr

1966Devrân ki meni mezâda saldı
Bilmem kim idi satan kim aldı

1967Olsaydı menüm bir ihtiyârum
Olmaz idi senden özge yârum

1968Ger töhmete olmışem giriftâr
İkrâh ile menden olma bîzâr

1969Bir dür değülem ki ola hakkâk
Aldukda tasarrufumda çâlâk

1970Ger İbni Selâma dil-fürûzem
Şem‘-i şeb ü âftâb-ı rûzem

1971Kâni‘dür ırağdan ala bir nûr
Men andan ü menden ola ol dûr

1972Dûr olsa görür fürûg ü tâbum
Oldukda yahın çeker azâbum

1973Fikr etme ki men neşât-mendem
Bir dâm-ı gam içre pây-bendem

1974Ne zehre-i seyr-i kûçe vü kûy
Ne tâb-ı tapance-i ser ü rûy

1975Gâhî heves eylesem figâna
Evvel ana isterem behâne

1976Ya ata vü ane eylerem yâd
Ya sohbet-i hem-nişîn ü hem-zâd

1977Ger rahtımı etmek eylesem çâk
Hayyâtına olurem gazab-nâk

1978Kim aybludur bu dâmen ü ceyb
Cehd eyle ki zâhir olmaya ayb

1979Gâhî taleb eylesem visâlün
Bilmek dilesem ki n’oldı hâlün

1980Bir çeşme yana olup revâne
Gasl-i beden eylerem behâne

1981Tenhâ olurem orada üryân
Mûy-ı serüm eylerem perîşân

1982Âyîneye eylerem nigâhı
Hâlün görürem senün ke-mâhî

1983Boynunda yoh özge tavkdan bâr
La‘lümde bulınmaz özge güftâr

1984Boynum kolunı diler havâdan
La‘lüm lebüni sorar sabâdan

1985Cândan gamun içre nâ-ümîdem
Şemşîr-i cefâ ile şehîdem

1986Kanlu kefenümdür al perde
Men gûrdaem sağınma erde

1987Gel şem‘-i mezârum eyle âhun
Zîb-i lahd et gubâr-ı râhun

1988Men bülbül-i bâğ-ı firkatem zâr
Ammâ kafes içreem giriftâr

1989Bilmem bu kafesde n’ola hâlüm
Sındurdı belâ per ile bâlüm

1990Bir vahşî ile ger etmişem hû
Müstevcib-i serzeniş değül bu

1991Vâhşîler imiş senünle hem-dem
Hem-reng olubem senünle men hem

1992Ey âşık-ı müst-mend ü mehcûr
Dutgıl men-i müst-mendi ma‘zûr

1993Sabr et niçe gün ki ola gerdûn
Bu günleri eyleye diğer-gûn

1994Ancak özüni nizâr sanma
Ser-geşte-i rûzgâr sanma

1995Bu şi‘ri ger ohısan demâdem
Ma‘lûmun olur menüm gamum hem

Bu murabba‘ Leylî dilindendür

1996Girîbân oldı rüsvâlığ eliyle çâk dâmen hem
Mana rüsvâlığunda dûst hem ta‘n etdi düşmen hem

1997Reh-i aşk içre cân kıldum giriftâr-ı belâ ten hem
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

1998Eğer dutsam gamum elden nihân sabr u karârum yoh
Ve ger şerh-i gam-ı pinhânum etsem gam-güsârum yoh

1999Esîr-i bend ü zindânem elümde ihtiyârum yoh
Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem

2000Olupdur eşk-i hûn-âb ile gül-gûn çehre-i zerdüm
Yanupdur âteş-i hicrâna cân-ı derd-perverdüm