Leylâ vü Mecnûn — 23. Bölüm: Mecnûn’un Olgunluğu ve Duası

2201Sen meyl-i ferâğ u râhat etdün
Bir künc dutup ferâğat etdün

2202Göster mana hem tarîk-i râhat
Kim sen nişe eyledün ferâğat

2203Kim eyledi hall müşkilâtun
Kim verdi bu gussadan necâtun

2204Şeb-tâ-seher ol esîr-i hicrân
Mâtem dutup etdi âh u efgân

2205Çün müşge tökildi gerd-i kâfûr
Zulmâta bırahdı pertevin nûr

2206İhyâ kıluben merâsim-i vecd
Dutdı reh-i gûr-hâne-i necd

Tamâmî-i sühan

2207Erbâb-ı kemâle ol ıyândur
Kim hüsn ile aşk tev’emândur

2208Aşk âyîne-i cihân-nümâdur
Keyfiyyet-i hüsn ana cilâdur

2209Hüsn olmasa aşk zâhir olmaz
Aşk olmasa hüsn bâhir olmaz

2210Hüsn olmasa aşkdan ne hâsıl
Ma‘şûk eder ehl-i aşkı kâmil

2211Aşk olmaz olursa hüsn olur hâr
Aşk iledür ehl-i hüsne bâzâr

2212Ne ansuz olur munun sürûrı
Ne munsuz olur anun zuhûrı

2213Mecnûn idi şem‘-i meclis-efrûz
Leylî ana âteş-i ciğer-sûz

2214Mecnûn idi câm-ı râhat-efzâ
Leylî ana bâde-i musaffâ

2215Leylîden idi kemâl-i Mecnûn
Hüsn ile olurdı aşkı efzûn

2216Mecnûndan idi cemâl-i Leylî
Aşk idi eden cemâle meyli

2217Bir gün Mecnûn-ı dil-şikeste
Sahrâda gezerdi zâr ü haste

2218Bir safhada gördi iki peyker
Leylî Mecnûn ile musavver

2219Mahv eyledi nakş-ı dil-sitânın
Koydı özinün hemîn nişânın

2220Sordılar ana hakîkat-i hâl
Kim nişe bir oldı iki timsâl

2221Dedi bize birdürür hakîkat
Birlikde yaraşmaz iki sûret

2222Olmak gerek ehl-i dâniş âgeh
Kim biz ikilikdenüz münezzeh

2223Sâil dedi bu değül midür âr
Kim yâr ola yoh sen olasen var

2224Sen nişe kalursen ol olur hâk
Bâri anı koy sana kalem çek

2225Dedi reh-i aşkda ne lâyık
Ma‘şûk ola nikâb-ı âşık

2226Uşşâk ten ü habîb cândur
Ten zâhir ü tende cân nihândur

2227Ma‘şûka ne bâk olursa mestûr
Âşık gerek el içinde meşhûr

2228Kim âleme âşık ahıdan yaş
Ma‘şûk kim olduğın kılur fâş

Bu Mecnûnun şemme-i keyfiyyet-i hâlidür ve Ba‘zı sıfât-ı kemâlidür

2229Mecnûn idi mülk-i derd şâhı
Hayl-i ded ü dâm anun sipâhi

2230Âhûnun alurdı müşgi bâcın
Rûbâh semûrınun harâcın

2231Bir server idi kerîm ü âdil
Cümle ded ü dâma adli şâmil

2232Hûn-i ciğerinden ol vefâ-dâr
Hûn-hârları kılurdı hûn–hâr

2233Hûn-âb-ı ciğer töküp demâdem
Kılmazdı sibâ‘ rızkını kem

2234Devrinde derendeler olup râm
Dutmışdı biri biriyle ârâm

2235Gûr olmış idi perenge hem-râz
Gürg olmış idi gevezne dem-sâz

2236Şîr olmış idi enîs-i nahçîr
Nahçîr emerdi şîrden şîr

2237Yanında dutardı mûr hâne
Göz yaşından yığardı dâne

2238Gâhî olup eşki seyli kâim
Seylâba gederdi min behâyim

2239Geh odını tende tâb ederdi
Min cân-veri kebâb ederdi

2240Bel olmış idi elinde dırnağ
Yerden savururdı başa toprağ

2241Mûyında gubâr olup ferâhem
Eşkiyle çeküp zaman zaman nem

2242Âhû-bere sebze-zârı oldı
Gül-zâr-ı cünûn bahârı oldı

2243Ger dutsa idi gevezn ile hû
Ahardı gözinden ol kadar su

2244K’ol sudan olurdı tâze vü ter
Hem berg verürdi şâhı hem ber

2245Her lahza alup eline bir mâr
Hursend oluben der idi ol zâr

2246K’ol sünbül-i müşg-bûnı dutdum
Ser-rişte-i ârzûnı dutdum

2247Kaplan kimi cân urdı min dâğ
Aslan sıfatı uzatdı dırnağ

2248Arslanlarun oldı pîşvâsı
Kaplanların oldu muktedâsı

Bu Mecnûnun sıdk ile münâcât etdüğidür ve Nâvek-i duâsı hedef-i icâbete yetdüğidür

2249Bir gece ki zulmet-i ziyâ-sûz
Zülf-i şebi etdi bürka‘-i rûz

2250Bir la‘li edüp sipihr nâ-yâb
Gösterdi yerine min dür-i nâb

2251Bir sancağı eyleyüp nigûn-sâr
Min mehçe-i râyet etdi izhâr

2252Katra katra hakîm-i eflâk
Haşhâşlarında dutdı tiryâk

2253Dâne dâne arûs-ı gerdûn
Kaftânına tikdi dürr-i meknûn

2254Girdâbâ düşüp sefîne-i Mâh
Kıldı özine mecerreden râh

2255Saçıldı Utâridün midâdı
Arturdı bu safhaya sevâdı

2256Zühre dağıdup siyâh gîsû
Gîsûsı içinde gizledi rû

2257Hurşîd nihân olup sitâre
Göz açdı târik-i intizâra

2258Deprendi ser-i sinân-ı Behrâm
Feth oldı ana vilâyet-i şâm

2259Bircîs girüp siyeh libâsa
Hurşîd gamında batdı yasa

2260Âyîne olup sipihr-i gerdân
Bahdı ana aks saldı Keyvân

2261Gerdûna sevâbit oldı mismâr
Tâ tökmeye dün bisâtı perkâr

2262Gökde Hamel oldı âşikâre
Âhû-bere çıhdı sebze-zâre

2263Gâv-ı felek oldı gâv-ı anber
Doldurdı cihâna anber-i ter

2264Cevzâ kemeri murassa‘ oldı
Gerdûn bedeni mülemma‘ oldı

2265Harçenk kılup seher yelin def‘
Hâsıyyeti verdi zulmete nef‘

2266Oldı Esed âftâbdan dûr
Pür-dûd misâl-i şem‘-i bî-nûr

2267Gîsûsına verdi Sünbüle tâb
Müşg üstine tökdi anber-i nâb

2268Mîzânı edüp felek terâzû
Sarrâf-ı zemîne çekdi lû’lû

2269Akreb bırahup kemend-i pür-ham
Dîv-i şebe kıldı kayd-i muhkem

2270Kavsini kurup sipihr-i lâib
Atıldı hadeng-i necm-i sâkib

2271Büzgâle-i âsman töküp mû
Gök safhasın eyledi siyeh-rû

2272Delvi delüp âfet-i zemâne
Min katra saçıldı âsmâna

2273Hût eyledi habs-i Yûnis-i rûz
Berk-ı şafak oldı âsmân-sûz

2274Arz eyledi Ahbiye hibâsın
Cebhe dahi cebhesin ziyâsın

2275Hek’a verdi cemâle zîver
Hem Hen’a mükellel etdi efser

2276Şarteyn ü Butin Simâk ü İklîl
Nûr etdiler âsmâna tahvîl

2277Tâ sâdır ü vâride Neâyim
Sarf eyleye Sarfe ile dâim

2278Tezyîn içün etdiler müheyyâ
La‘lin Deberân dürin Süreyyâ

2279Verdi reviş-i sipihr-i ahdar
Tertîb-i mukaddem ü muahhar

2280Mecnûn mütehayyir ü perîşân
Kalmışdı sipihr işinde hayrân

2281Gerdûna açardı dîde-i ter
Yer yüzine doldururdı ahter

2282Her ahtere arz-ı hâl ederdi
Min ârzû-yı muhâl ederdi

2283Evvel olup âsmâna mâil
Şerh etdi Utâride gam-ı dil

2284K’ey ehl-i hisâba kâr-fermây
Müstevfî-i akl ü müşrif-i rây

2285Ey nâsih-i nüsha-i meânî
Fihrist-i rümûz-ı âsmânî

2286Kassâm-ı mekâsıd ü metâlib
Ressâm-ı menâsıb u merâtib

2287Derd-i dilümün hisâbı çohdur
Sende özge debîr yohdur

2288Bir nâmeye derdümi rakam kıl
Sultânuma arz et kerem kıl

2289Şâyed eser ede feyz-i hâmen
Ta‘vîz-i cünûnum ola nâmen

2290Gördi ki Utârid anlamaz râz
Bir özge terennüm etdi âğâz

2291Dönderdi yüz andan ağlayup zâr
Merrîhe niyâzın etdi izhâr

2292K’ey vâlî-i mesned-i şecâat
Şemşîrüne âlem ehl-i tâat

2293Sen sâhib-i nuset ü zafersen
Erbâb-ı silâha tâc-ı sersen

2294Men âcizem ü kavîdür ağyâr
Men bî-kes ü hasmdur sitem-kâr

2295Âcizlere lutf edüp meded kıl
Bî-keslerden belânı red kıl

2296Çek tîğunı eyle def‘-i düşmen
Tâ dûsta hem-nişîn olam men

2297Çün gördi bülend yerdedür kâm
Ne Tîr yeter ana ne Behrâm

2298Tiğ ile kalemden oldı nevmîd
Dutdı reh-i bârgâh-ı tevhîd

2299Dergâha dutup ruh-i niyâzın
Ma‘bûdına arz kıldı râzın

2300K’ey tîğe muîn ü kilke rehber
Behrâm-gulâm ü Tîr-çâker