Leylâ vü Mecnûn — 3. Bölüm: Mi’rac ve Peygamber Kasidesi

201Âsîlerün olasen penâhı
Nevmîdlerün ümîd-gâhı

202Sensen çü şefî‘-i her meâsî
Ne gam eğer olsa kimse âsî

203Ger bende ola tamâm-ı tâat
İzhâr neden bulur şefâ‘at

204Sensen bu serîr pâdişâhı
Bu mülkde olanun penâhı

205Her asrda bir nebî zuhûrı
Her devrede bir resûl nûrı

206Fıtrat yolını müzeyyen etdi
Yüz min şem‘ ile rûşen etdi

207Tâ gelmeğe rûşen ola râhun
Budur reh ü resmi pâdişâhun

208Hâb-ı adem içre şah-ı âlem
Görmişdi vücûdını mukaddem

209Kim lem‘a-i nûrdan bir efser
Geymiş vermiş özine zîver

210Bîdâr olanda ol yuhudan
Getmişdi karârı ârzûdan

211Çün istedi ol menâma ta‘bîr
Senden ana müjde verdi takdîr

212Dünyâya peyâm-ı feyz-i nûrun
Tenbîh-i saâdet-i zuhûrun

213Halka verüp intizâr-ı makdem
Ol dem geldi ki geldi Âdem

214Dünyâ talebünde oldı kâim
Devr ile seni dilerdi dâim

215Bir bir yetüp özge enbiyâya
Mi‘râca çıhardı pâye pâye

216Gezmezdi senünle sâye hem-râh
Gûyâ ki nihâl-i kaddün ey mâh

217Bu âleme vermiş idi vâye
Ol âleme salmış idi sâye

Bu şeb-i mi‘râc şânıdur ve Tulû‘-i âfitâb-ı âsmânî dâstanıdur

218Çün feyz-i vücûdun ile ey pâk
Reşk-i felek oldı arsa-i hâk

219Dîdârunı görmeği melekler
Pâ-bûsuna yetmeği felekler

220Çoh eyleyüp ıztırâb peydâ
Allâh’dan etdiler temennâ

221Bir yahşı zaman şereflü sâat
Ref‘oldı duâlara icâbet

222Cibrîl yetüp yetürdi fermân
K’ey serv-i riyâz-ı ilm ü irfân

223Ey kadri bülend pâdişeh dur
Lutf et şem‘-i Kadr kadrin artur

224Hurşîdüni arşa sâye kılgıl
Mi‘râcı bülend-pâye kılgıl

225Ref‘ eyle hicâb-ı mâsivânı
Seyr eyle mekân-ı lâmekânı

226Müştâk-ı cemâldür melekler
Muhtâc-ı visâldür felekler

227Eyvân-ı sipihrde sitâre
Min min göz açupdur intizâra

228Hoş ol ki minüp Burâka hoş-hâl
Buldun derecât-ı izz ü ikbâl

229Bastun ayağun bu çâr-tâka
Çıhtun derecât-ı nüh-revâka

230Na‘leynüne sürdi yüz meh-i nev
Hurşîd ruhünden aldı pertev

231Gösterdi Utârid ihtirâmun
Hat verdi ki men senün gulâmun

232Nahîdün edüp füzûn neşâtın
Bezm-i tarab eyledün bisâtın

233İkbâlün olup karîn-i hurşîd
Öğretdi Mesîh’e resm-i tecrîd

234Tîğunda bulup nizâm eyyâm
Ta‘lîm-i şecâat aldı Behrâm

235Bircîs’e müsâid oldı ikbâl
Feyz-i kademünden oldı hoş-hâl

236Keyvân şeb-i Kadrin eyledün rûz
Oldun ana şem‘-i meclis-efrûz

237Râyet sâf-ı sâbitâta çekdün
Ol mezraa mihr tohmın ekdün

238Kıldun felek atlasını rengîn
Ol mahfile verdün özge âyîn

239Levh u kalemi müzeyyen etdün
Kürsî ile arşı rûşen etdün

240Cibrîl’i koyup Burâk’ı saldun
Tevhîd yolında ferd kaldun

241Ref‘ oldı sana hicâb-ı mâbeyn
Nüzhet-gehün oldı kâbe kavseyn

242Getdün oraya ki getmek olmaz
Yetdün oraya ki yetmek olmaz

243Bizden Hak’a arzlar yetürdün
Hak’dan bize müjdeler getürdün

244Lutf etdi sana inâyet-i Hak
Tevfîk-ı nefâz-ı emr-i mutlak

245Hem mahzen-i ma‘rifet kilîdi
Hem ni‘met-i merhamet ümîdi

246Deryâda olup ganî güherden
Zevk ile dönende ol seferden

247Germ idi henüz hâb-gâhun
Cünbişde gubâr-ı hâk-i râhun

248İnsâf hemîn ola siyâhat
Beyle sefer ile istirâhat

249Oldı sana munca feyz hâsıl
Bu vâkıadan zemâne gâfil

250Gâfilleri eyledün haberdâr
Esrâr-ı nihânı etdün izhâr

251Açdun der-i iltifât u in‘âm
Verdün gereğince her kime kâm

252Çün şefkat-i âmun oldı maksûm
Lutf eyle meni hem etme mahrûm

253Bî-çâre Fuzûlîyem ki zârem
Züll-i güneh ile hâk-sârem

254Tedbîrde süstem ü sebük-rây
Sen bir meded etmesen mana vay

255Ey meş‘ale-i tarîk-ı târîk
V’ey râh-nümâ-yı râh-ı bârîk

256İhsânunı hâdî-i tarîk et
Bir feyz-i nazar mana refîk et

257K’âlâyiş-i ihtilâfdan pâk
Pey-revligün eyleyem tarab-nâk

258Gül-zâr-ı vücûdum ede sîr-âb
Bârân-ı rızâ-yı âl ü ashâb

Bu Kasîde Hazret-i Muhammed Aleyhisselâm Şânındadır

259Yâ menba‘a’l-mekârim u yâ ma‘dine’l-vefâ
Yâ mecma‘a’l-mahâsin u yâ mazhara’l-atâ

260Ente’llezî bui‘ste ileynâ mubeşşiran
V’ahtâreke’l-ilâhu ani’l-halki v’astafâ

261Ente’llezî tafaddalahu’l-kurbu ve’l-kabûl
V’ente’llezî tefarradahü’l-izz ü ve’l-ulâ

262Men irtecâ bi-lutfike mâhâbe v’entefa
Men iktedâ bi-şer‘ike mâdâa v’ehtedâ

263Yâ avne men tefakkadehû inde şiddetin
Yâ kehfe men tehassene fi’d-darri v’eltecâ

264Îsî ne-mîresed be to der kadr u menzilet
Ber çerh eger nihed zi ser-i iktidâr pâ

265Mi‘râc yâftî to vü ber Tûr şod Kelîm
Fark ez to tâ Kelîm zi arzest tâ semâ

266Âb-ı to bûd k’âteş-i Nemrûd-râ nişând
Rûzî ki kerde bûd der âteş Halîl câ

267İkrâr-ı kâfirîst zi şer‘-i to inhirâf
Burhân-ı güm-rehîst be gayr-i to iktidâ

268Tâ munkatı‘ ne-gerded ez âsîb-i ihtilâf
Şod beste ber to silsile-i silk-i enbiyâ

269Bâ enbiyâst nisbet-i zât-ı to çun elif
Hem ibtidâ toî be hakîkat hem intihâ

270Takdîr cuz rizâ-yı to kârî ne-mîkoned
Peyveste tâat-i to edâ mîkoned kazâ

271Ey âftâb-ı zâtuna her zerre bir nebî
Min şer‘ ü dîn diyârına her zerreden ziyâ

272Sen gâyet-i vücûdsen ü özgeler tufeyl
Sen pâdişâh-ı mülksen ü özgeler gedâ

273Cârûb-i gerd-i reh-güzerün bâl-i Cebreîl
Tâk-ı revâk-ı dergehün eyvân-ı Kibriyâ

274Dârü’ş-şifâ-yı haşrde bîmâr-ı ma‘siyet
Şehd-i şefâatünden umar şerbet-i şifâ

275Ey çâr-yâr-ı kâmilün a‘yân-ı mülk-i dîn
Erbâb-ı sıdk u ma‘dilet ü re’fet ü hayâ

276Devrün bu dört fasıl ile bir mu‘tedil zamân
Şer‘ün bu dört rükün ile bir mu‘teber binâ

277Yâ Mustafâ Fuzûlî-i muhtâca rahm edüp
İzhâr-ı iltifât ile kıl hâcetin revâ

Bu arz-ı adem-i kudretdür ve Özr-i fakd-i kuvvetdür

278Ârâyiş-i sohbet eyle sâkî
Ver bâde mürüvvet eyle sâkî

279Bir câm ile kıl dimâğumı ter
Lutf eyle bir iltifât göster

280Gam merhalesinde kalmışam ferd
Ne yâr u ne hem-nişîn ne hem-derd

281Hem-cinslerüm tamâm getmiş
Söz mülkinden nizâm getmiş

282Bir bezmde sen kalupsen ü men
Bu bezmi gel edelüm müzeyyen

283Sen ver bâde men eyleyem nûş
Men nazm ohuyam sen ana dut gûş

284Bir devrdeem ki nazm olup hâr
Eş‘âr bulup kesâd-ı bâzâr

285Ol rütbede kadr-i nazmdur dûn
Kim küfr ohunur kelâm-ı mevzûn

286Bir mülkdeem ki ger yudup kan
Mazmûn-i ibârete çeküp cân

287Min rişteye turfe la‘l çeksem
Min ravzaya nâzenîn gül eksem

288Kılmaz ana hîç kimse nezâre
Derler güle hâr ü la‘le hâre

289Ancak demezem ki hâk-i Bağdâd
Alâyiş-i nazmdandır âzâd

290Yohdur bir mülk bu zamanda
Kim nazm revâcı ola anda

291Ne Hind ü ne Fürs ü Horâsân
Ne Rûm ü Acem ne Şâm ü Şirvân

292Olsaydı birinde bir sühan-senc
Elbette ıyân olurdı ol genc

293Gencîne-i nazm gizlü kalmaz
Sanman güneş olsa nûr salmaz

294Kânı niçe kim nihan dutar daş
Eyler anı la‘l âleme fâş

295Hâlâ meğer iktizâ-yı devrân
Oldur ki ola bu genc pinhân

296Devrân ile men nakîz-seyrem
Devr ehlinden meğer ki gayrem

297Devrân ister ki hâr ola nazm
Bî-izzet ü i‘tibâr ola nazm

298Men muntazıram verem revâcın
Bîmâr ise eyleyem ilâcın

299Ol nefy-i kemâl-i hikmet eyler
Lâzım bilürem hasâret eyler

300Ta‘mîr-i harâba tâlibem men
İnşâallâh gâlibem men