Leylâ vü Mecnûn — 26. Bölüm: Leylâ ve Devesi

2501Mâtem-zedesen siyeh libâsun
Kimdür ol nişedür bu yasun

2502Derd ü elemün denizi daşdı
Seylâb-ı belâ başumdan aşdı

2503Tîr-i feleğe nişâne oldum
Tâhûne-i çerhe dâne oldum

2504Mâtem-kededür bu gece âlem
Men bahtı kara bir ehl-i mâtem

2505Ne sabr kalupdurur ne ârâm
Bilmem ki n’olur mana serencâm

2506Olmış bu gece tamâm-ı kevkeb
Âzârum için felekde akreb

2507Subh âyînesini reng dutmış
Feyz-i seheri felek unutmış

2508Ey subh senün ne oldı hâlün
Dem urmağa kalmamış mecâlün

2509Gönlün hoş ise tebessüm eyle
Mihrün var ise terahhum eyle

2510Feryâduma hem-dem et horûsı
Âvâzuma koş sadâ-yı kûsı

2511Mürg-i seheri getür zebâna
Göster dem-i subhdan nişâne

2512Çoh ağladı etdi nâle-i zâr
Derd-i dil-i zârın etdi tekrâr

2513Gördi mededine subh yetmez
Şeb derd-i diline çâre etmez

2514Yüz dutdı ana ki feyz-i âmı
Çekmiş bu medâra subh u şâmı

2515Râz-ı dil-i zârın etdi izhâr
K’ey vâkıf-ı hâl ü ârif-i zâr

2516Yohdur gam ü derdüme nihâyet
Gamdan kime eyleyem şikâyet

2517Gam bî-had ü men besî zaîfem
Men beyle gama haçan harîfem

2518Ya ver mana mihnetümce tâkat
Ya tâkatum olduğınca mihnet

2519Ger câme-i sabrum eylesem çâk
Hükmün yolu görinür hatar-nâk

2520V’er gönlüme versem istimâlet
Tâkatçe değül gam ü melâlet

2521Nâmûsdan eylesem cüdâlığ
Mecnûn ile kılsam âşinâlığ

2522Korhum bu ki ismet ola pâ-mâl
Fermâna muvâfık olmaya hâl

2523Kılsam bu havâda hıfz-ı nâmûs
Ma‘mûre-i vaslum ola mahrûs

2524Korhum bu ki dûd-ı âh-ı Mecnûn
Ahvâlümi eyleye diğer-gûn

2525Sâdıklarun âhı mu‘teberdür
Andan hazer etmemek hatardur

2526Ol eyle bu beyle n’eyleyem vây
Bilmen men-i âcize nedür rây

2527Yâ Rab mütehayyirem men-i zâr
Mihnetlere olmışem giriftâr

2528Ser-menzil-i emne râh bilmen
Senden özge penâh bilmen

2529Gör bâde-i gaflet ile medhûş
Kıl perde-i lutfunı hatâ-pûş

2530Derler ki sitem-resîde Mecnûn
Olmış men-i mübtelâya meftûn

2531Men bî-ser ü pâ ana ne lâyık
Kim hüsnüme kimse ola âşık

2532Bir zerre-i hâr ü hâk-sârem
Gerd-i reh ü hâk-i reh-güzârem

2533Rûhum ki bedendedür senündür
Her neş’e ki mendedür senündür

2534Gencîne-i hüsnüne emînem
Sensen sebebüm ki nâzenînem

2535Yâ Rab meded et ki bu emânet
Mahfûz ola tâ dem-i kıyâmet

2536Tâ kurbe teveccüh etdüğüm çağ
Alnum açuğ ola vü yüzüm ağ

Münâcaat

2537Yâ Rab kemâl-i bâr-geh-i Kibriyâ hakı
Ya‘nî fürûğ-ı nûr-ı ruh-ı Mustafâ hakı

2538Kıl garka bahr-ı aşka vücûdum sefînesin
Fermân-ı Hızra Mûsî eden iktidâ hakı

2539Subh-i visâle eyle bedel şâm-ı hecrümi
Subhun demindeki nefes-i dil-küşâ hakı

2540Derd ü belâmı râh-ı mahabbetde kılma kem
Râh-ı mahabbetündeki derd ü belâ hakı

2541Ehl-i dalâletem mana göster hidâyetün
İhdâ-yı râh-ı râst kılan reh-nümâ hakı

2542Endûh ü derde gönlümi sâhib- tahammül et
Derde tahammül eyleyen ehl-i rızâ hakı

2543İhlâsum et duâya Fuzûlî kimi dürüst
Dergâhda icâbete lâyık duâ hakı

Tamâmî-i sühan

2544Acz ile duâ kılurdı ol mâh
İzhâr-ı niyâz edüp ki nâgâh

2545Çekdi ceresü’r-rahîl âvâz
Resm-i hudi etdi sârban sâz

2546Göç oldı açıldı bâr-gehler
Buhtîlere mehd çekdi mehler

2547Bir mahmile bindi Leylî-i zâr
Kûh-ı gamın etdi nâkayâ bâr

2548Efgânı edüp ceres ünin pest
Aşkı meyi etdi nâkanı mest

Bu Leylînün nâkaya arz-ı râzıdur ve Zebân-ı hâl ile izhâr-ı niyâzıdur

2549Çün nâkada gördi neş’e-i hâl
Kıldı ana hem beyân-ı ahvâl

2550K’ey gâliye-mûy ü anberîn-bûy
Gül-çehre vü hâr-hâr ü hoş-hûy

2551Ey başı açuğ ayağı yalın
Bulmış niçe kez Harem visâlin

2552Sevdâ-zede nişedür dimâğun
Göğsünde nedür bu eski dâğun

2553Kimden sana yetdi zulm ü bî-dâd
Her lahza nedür figân ü feryâd

2554Uşşâk tarîkıdur tarîkun
Ger âşık isen menem refîkun

2555Nâlân gam-ı aşk-ı yârdansen
Sen dahi bizüm katârdansen

2556Men kimi yoh elde ihtiyârun
Bir özge elindedür mehârun

2557Çün düşdi senünle ittifâkum
Rahm eyle mana gör iştiyâkum

2558Lutf eyle binâ-yı kâr-ı hayr et
Mecnûnum olan diyâra seyr et

2559Bu şîfteni yetür ol aya
Bu derdi yetişdür ol devâya

2560Nâgâh ederken oldı bî-hûş
Mutlak özin eyledi ferâmûş

2561Bî-hûşlığında düşdi ol nûr
Hem-râhı olan gürûhdan dûr

2562Ol nev’ idi zulmet-i şeb-i târ
Kim olmadı sârbân haberdâr

2563Çün geldi özine ol perî-veş
Oldı bu kaziyyeden müşevveş

2564Göz açdı özini gördi itmiş
Hem-râhı bırahmış anı getmiş

2565Derd üzre muzâaf oldı derdi
Depretdi heyûn-ı reh-neverdi

2566Çoh cehd ile eyledi tek u pû
Çoh yol arayup yöğürdi her sû

2567Ne râh ne râh-ber bulındı
Ne kâfileden eser bulındı

2568Tenhâ yürür oldı ol semen-ber
Zulmetde misâl-i mâh-ı enver

2569Çün seyr-i felekde leylî-i mâh
Şeb kâfilesin itürdi nâgâh

2570Leylî sıfatında gün çıhup ferd
Cemmâzeye çekdi mahmil- i zerd

2571Düşdi güzer ol semen-izâra
Mecnûn-ı hazîn olan diyâra

2572Her yan nigerân gezerdi ol mâh
Bir şahs-ı hazîn görindi nâgâh

2573Sormağa alâme-i menâzil
Ol şahs-ı hazîne oldı mâil

2574Lutf ile tekellüm etdi âğâz
Kimsen deyüben yetürdi âvâz

2575Baş kaldırup ol esîr-i mahzûn
Dönderdi cevab ana ki Mecnûn

2576Leylî dedi ey özine mağrûr
Hâşâ deye ejdehâ sözin mûr

2577Hâşâ deye zâğ bülbülem men
Yâ lâf ura hâr kim gülem men

2578Mecnûn dedi ey dür-i yegâne
Mecnûna bilür misen nişâne

2579Ol şîftenün nedür nişânı
Gördükde neden bilürsen anı

2580Leylî dedi ol perî-likâdur
Ruhsâr ile kaddi dil-rübâdur

2581Sen şîftesen esîr-i mâtem
Ruhsârı şikeste kâmeti ham

2582Sen hârsen ol azîz-i âlem
Sen bî-ser ü pâsen ol muazzam

2583Mecnûn dedi ehl-i aşk olur hâr
Hüsn ehlinedür safâ sezâ-vâr

2584Leylî dedi ey behâne-perdâz
Kayd-i dil-i zâruma füsûn-sâz

2585Peyker dutalum tökildi gamdan
Yâ kâmetün oldı ham sitemden

2586Mecnûnı deyerler ehl-i idrâk
Eş‘ârı latîf ü lehcesi pâk

2587Sende hanı ol edâ-yı dil-sûz
Eş‘âr ü hikâyet-i dil-efrûz

2588Mecnûn dedi ehl-i hâl olur lâl
Besdür nem-i eşk şâhid-i hâl

2589Tertîb-i ibâret ü fesâhat
Aşk ehlinedür delîl-i râhat

2590Râhatden olan menüm kimi dûr
Ger sâmit ola değül mi ma‘zûr

2591Leylî dedi çün sana şeküm var
Mecnûn isen eyle hâlün izhâr

2592Leylîni seversen eyle bünyâd
Bir şi‘r ü geçen zamânum et yâd

2593Mecnûn-ı hazîn eşitdi sevgend
Gördi anı şi‘re ârzû-mend

2594Tafsîl-i gamına verdi icmâl
Kıldı ana arz-ı sûret-i hâl

2595K’ey sebze-i derdüme veren âb
Ser-rişte-i râzdan açan tâb

2596Sorma nişe geçdi rûzgârun
Aşk içre ne oldı hâl-i zârun

2597Dildâr gamın mı söyleyem âh
Ya pend-i muhibb ü ta‘n-ı bed-hâh

2598Çekdüm niçe gün cefâ-yı mekteb
Her rûz meşakkat ile tâ şeb

2599Âhir ki çoh oldı ta‘n-ı ağyâr
Ayrıldı men-i şikesteden yâr

2600Fâş oldı çü âleme fesânem
Tedbîrüme düşdi atam anem