Rubai 152: Toprağımızdan bitecek yeşillik
İç; çünkü felek, senin ve benim yok oluşumuz içinTemiz canımıza kastetmiştir.
Şair, matematikçi ve astronom
Ömer Hayyam · Şiirleri
1048 – 1131 · Nişabur, Horasan (bugün İran)
Temiz canımıza kastetmiştir.
Rubai 151: Mezar kerpici
Senin ve benim temiz canımız tenden gidince,Mezarımızın üstüne iki kerpiç koyarlar.
Rubai 150: Dumanı nerede?
Gelişimizden ve gidişimizden bir kâr nerede?Ömrümüzün umut çözgüsünün atkısı nerede?
Rubai 148: Gaybı kim bilir?
Sevinçli bir gönül kederle yıpratılmamalı;Güzel vakit sıkıntı taşında aşındırılmamalı.
Rubai 147: Riyakâr sofuluktan iyidir
Şarap içmek ve güzellerin çevresinde dolaşmak,Riyakârca sofuluk taslamaktan iyidir.
Rubai 146: Geri dönenlerden haber yok
Zamana uyanların sözünü dinleme;Süzülmüş şarabı zarif kişilerden iste.
Rubai 145: Yeni bir felek kurardım
Felek üzerinde Tanrı gibi elim olsaydı,Bu feleği ortadan kaldırırdım.
Rubai 144: İki öküz arasında
Gökte bir öküz var, adı Pervin;Bir başka öküz de yerin altında saklı.
Rubai 143: Yol ne odur ne bu
Bir topluluk din yolunda düşünüp durur;Bir topluluk kesinlik yolunda şüpheye düşmüştür.
Rubai 142: Kendi arpa ekmeğin
Akbaba gibi bir kemikle yetinmek,Alçakların sofrasında asalak olmaktan iyidir.
Rubai 141: Kır atlı rind
Yeryüzünün kır atı üstünde oturan bir rind gördüm;Ne küfür vardı onda ne İslam, ne dünya ne din;
Rubai 140: Ölümüme kim sevinebilir?
Gidiyorum; çünkü bu zulüm konağında olmak,Elde rüzgârdan başka bir şey bırakmayacak.
Rubai 139: Çorak dünya
Bu çorak dünyada insanın eline geçen,Can verinceye dek dert yemekten başka bir şey olmadığına göre,
Rubai 138: Dünyada vefa olsaydı
Kalk, gelip geçici dünyanın tasasını yeme;Otur da bir anı sevinçle geçir.
Rubai 137: Ey göz, kör değilsen
Ey göz, kör değilsen mezara bak;Bu fitne dolu, kargaşa dolu dünyayı gör.
Rubai 136: Ömrünü rüzgâra verme
Geçip giden dünü hiç anma;Henüz gelmemiş yarın için feryat etme.
Rubai 135: Hâlâ usta değilim
Bir gün bile dünyanın bağından özgür değilim;Bir nefes alacak kadar bile varlığımdan memnun değilim.
Rubai 133: Benim!
Arada bir biri çıkar: "Benim!" der;Nimetle, gümüşle, altınla gelir: "Benim!" der.
Rubai 132: Bir kadeh daha al
Ben saf şarap olmadan yaşayamam;Şarapsız bedenin yükünü çekemem.
Rubai 131: Sen gönlüme yerleştin
Şarabı yoksulluktan dolayı bırakmıyorum,Rezil olmaktan ya da sarhoşluktan korktuğum için de değil.
Rubai 130: Paslı ayna ve Cem’in kadehi
Biziz sevincin kökü ve kederin madeni;Adaletin sermayesi ve zulmün özüyüz.
Rubai 129: Hiç değilse kim olduğumu bileyim
Düşmanım yanlışlıkla "O bir filozof" dedi;Tanrı bilir ki onun dediği gibi değilim.
Rubai 128: Delinemeyen inci
Güneşi çamurla örtemem;Zamanın sırlarını da söyleyemem.
Rubai 127: Dünya ezelî mi, sonradan mı?
Bu dünyada kalıcı bir yerimiz olmadığına göre,Şarapsız ve sevgilisiz yaşamak büyük bir hatadır.